De bouw begint 1262 (≈ 1262)
Start het werk van de huidige kerk.
milieu XVIIe siècle
Restauratie van de klokkentoren en cruise
Restauratie van de klokkentoren en cruise milieu XVIIe siècle (≈ 1750)
Reparaties na gedeeltelijke instorting.
1761
Herschikking van geologische vensters
Herschikking van geologische vensters 1761 (≈ 1761)
Drie ramen van de klokkentoren zijn herbouwd.
16 septembre 1949
Historisch monument
Historisch monument 16 septembre 1949 (≈ 1949)
Registratie bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk van Biënnat: inschrijving bij decreet van 16 september 1949
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Julien-de-Brioude de Biënnart, gelegen in Rochechouart, Opper-Wenen, is een religieus gebouw gebouwd uit 1262, in de tweede helft van de 13e eeuw. Het volgt een Romaanse kerk met wat overblijfselen, vooral op de noordelijke gevel. Het huidige gebouw keurt een Latijnse cross plan met een platte bed, typisch voor limousine architectuur van het tijdperk. De zuidelijke gevel werd in de 17e eeuw opnieuw ontworpen, terwijl de zuidelijke kruistoren en klokkentoren, beschadigd door een val, rond 1650 werden hersteld. De achthoekige klokkentoren, met vier geminiramen (waarvan er drie in 1761) werden gereconstrueerd, en de achthoekige koepel op hangers illustreren de overgang tussen romaanse en gotische stijlen, met een sterke Cisterciënzer invloed.
De structuur behoudt romaanse elementen, zoals de vroege noordelijke gevel, en gotische innovaties, zoals de ogivale gewelven van de noordelijke kruisel, versierd met getrilobeerde profielen. Een rechthoekige toren biedt toegang tot de zolder, en de ingang, van het type Limousin, weerspiegelt de 13e eeuwse regionale toepassingen. Het gebouw, geclassificeerd als Historisch Monument in 1949, getuigt van de middeleeuwse architectonische evolutie in Limousin, tussen Romaanse erfgoed en progressieve adoptie van Gotische canons. Zijn historische belang ligt in deze stilistische dualiteit, kenmerkend voor overgangsreligieuze constructies.
Latere veranderingen, met name in de 17e eeuw (zuidelijke gevel, crusillon) en in 1761 (vensters van de klokkentoren), gedeeltelijk veranderde zijn oorspronkelijke verschijning, maar de kerk blijft een opmerkelijk voorbeeld van limousine religieuze architectuur. De achthoekige koepel, doorboord door een oculus, en de derde punt bogen gebaseerd op vierkante pilaren onderstrepen de technische beheersing van de bouwers van de tijd. Tegenwoordig is het een gemeenschappelijk pand dat het middeleeuwse erfgoed van Rochechouart en zijn regio belichaamt, tussen Nouvelle-Aquitaine en de voormalige provincie Limousin.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen