Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Nicolas-du-Chardonnet, gelegen op 23 rue des Bernardins in het 5e arrondissement van Parijs, vindt zijn oorsprong in de 13e eeuw. Een kapel gewijd aan Sint Nicolaas werd er opgericht in 1230, vervangen door een kerk in 1243, vervolgens uitgebreid en herbouwd meerdere malen. De clos du Chardonnet, genoemd sinds 1126, was een wijnlandgoed gelegen tussen de abdij van Saint-Victor en de rue de Bièvre, later geïntegreerd in de behuizing van Philippe Auguste.

De grote reconstructie van de kerk begon in 1656 onder Lodewijk XIV, volgens de plannen toegeschreven aan Charles Le Brun, de eerste koningsschilder en kerkwachter van de parochie. De werken, geleid door de architecten Michel Noblet en François Levé, bedekten meer dan een eeuw, met financiële onderbrekingen. Het schip werd voltooid in 1716, de kluis gelegd in 1763, en de gevel, gefinancierd door Marc-René de Voyer de Paulmy d'Argenson, werd pas in 1937 voltooid. De kerk werd in 1887 geclassificeerd als een historisch monument.

Op 27 februari 1977 werd de kerk illegaal bezet door leden van de Priesterlijke Broederschap Saint-Pie-X, onder leiding van Abbé François Ducaud-Bourget. Ondanks een verdrijvingsbevel van het bisdom Parijs, waren de traditionalisten er nog steeds, waardoor Saint-Nicolas-du-Chardonnet symbool stond voor het traditionele katholicisme en een verzamelplaats voor een deel van het Franse extreemrechts. De kerk herbergt belangrijke kunstwerken, waaronder schilderijen van Charles Le Brun en Noël Nicolas Coypel, evenals een historisch orgel gerestaureerd in 2009.

Het gebouw bewaart opmerkelijke relikwieën, zoals een fles water uit de beenderen van Sint Nicolaas en een been van Sint Victor. Het rijke interieur omvat sculpturen van Michel Anguier en Gaspard Collignon, evenals een privékapel gewijd aan Saint Charles Borromée, gedecoreerd door Coysevox. De klokken, gezegend in 1856, dragen de namen van Louis, Napoleon, Eugénie en Johannes, ter ere van keizer Napoleon III en Keizerin Eugénie.

Sinds zijn bezetting is de kerk een actieve plaats van eredienst voor traditionalisten, met jaarlijkse processies (Rameaux, Fête-Dieu, Assumption, Immaculate Conception) en herdenkingsmissen, zoals die gewijd aan de slachtoffers van de schietpartij op Isly Street in 1962. Het heeft ook gediend als kader voor politieke gebeurtenissen, waaronder hulde aan extreem-rechtse figuren, zoals Maurice Bardèche of Jean-Marie Le Pen.

Saint-Nicolas-du-Chardonnet onderscheidt zich door zijn neoklassieke gevel, zijn zij-vierkante klokkentoren en het barokke interieur. Het grote orgel, gebouwd door François Thierry in 1725 en meerdere keren gerestaureerd, is een geheim muzikaal juweel. De kerk herbergt ook de graven van historische persoonlijkheden, waaronder Charles Le Brun, Jérôme Bignon en François Ducaud-Bourget, begraven in het koor.

Externe links