Eerste bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Unieke en apsisromans
XVe siècle
Toevoeging van zijkapellen
Toevoeging van zijkapellen XVe siècle (≈ 1550)
Twee gewelfde kapellen
XVIe siècle
Wijziging van de klokkentoren
Wijziging van de klokkentoren XVIe siècle (≈ 1650)
Octagonale pijl toegevoegd
XVIIe siècle
Uitbreiding van het schip
Uitbreiding van het schip XVIIe siècle (≈ 1750)
Twee overspanningen toegevoegd, vlak bed
1783
Bliksem op de klokkentoren
Bliksem op de klokkentoren 1783 (≈ 1783)
Snelle reparaties uitgevoerd
27 janvier 1994
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 27 janvier 1994 (≈ 1994)
Officiële inventarislijst
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (Box B 688): inschrijving bij decreet van 27 januari 1994
Kerncijfers
Pierre Bruni - Heer van Gros Puy
Binnengegaan in de kerk in 1495
Jeanne Verdier - Echtgenote van Pierre Bruni
Begraving in het gebouw
Jean Bruni - Heer van Gros Puy en Lestrade
Begraven in 1527 in de kerk
Oorsprong en geschiedenis
De Sint-Andrékerk van Abjat-sur-Bandiat, gelegen in het departement Dordogne in New Aquitaine, is een religieus gebouw dat oorspronkelijk werd gebouwd in de 12e eeuw. In een romaanse stijl, werd het oorspronkelijk samengesteld uit een enkel schip van twee spanen, waarschijnlijk voorafgegaan door een apsis. Dit monument, gekenmerkt door opeenvolgende transformaties, weerspiegelt de architectonische evoluties en liturgische behoeften van de lokale gemeenschap door de eeuwen heen.
In de 15e eeuw werden twee gewelfde zijkapellen op kruisstukken van kernkoppen met het schip verbonden, waardoor de binnenruimte verdubbeld werd. De klokkentoren, oorspronkelijk Romaans, werd in de 16e eeuw verhoogd door een achthoekige pijl, terwijl de baai boven de westelijke poort werd veranderd. Deze toevoegingen weerspiegelen een periode van welvaart of spirituele vernieuwing, hoewel precieze contextuele details onduidelijk blijven in beschikbare bronnen.
De 17e eeuw markeerde een grote transformatie: het schip en de kapellen werden uitgebreid met twee spanwijdten, die twee beuken met elkaar verbonden door een plat bed. Deze uitbreiding, waarschijnlijk gekoppeld aan bevolkingsgroei of een opleving van religieuze activiteit na de godsdienstoorlogen, gaat gepaard met de wijziging van het koor. De Romaanse apsis verdween in het voordeel van een vlakke bed, waarachter later een sacristie werd toegevoegd. De klokkentoren, die in 1783 werd verwoest, werd snel gerepareerd en illustreerde de gehechtheid van de gemeenschap aan haar gebouw.
In de 19e en 20e eeuw werden belangrijke interventies op de klokkentoren gezien. In 1858 werd een algemene restauratie uitgevoerd, terwijl het bovenste deel van de klokkentoren werd aangepast in neogotische stijl, met de toevoeging van vier punten aan de kardinaal punten. De pijl, meerdere malen beschadigd of gedemonteerd, steeg opnieuw in 1937 en opnieuw in 1971. Dit werk weerspiegelt veranderende esthetische smaken en erfgoedbeschermingsbehoeften.
De kerk herbergt opmerkelijke elementen, zoals een funeraire liter geschilderd langs het zuidelijke schip en de graven van lokale heren uit de 15e en 16e eeuw, zoals Pierre Bruni (1495) en Jean Bruni (1527). Twee 17e-eeuwse polychrome beeldjes die Sint Johannes de Doper en Sint Andreas vertegenwoordigen, evenals een Christus in een 14e-eeuws polychroom houten kruis, verrijken zijn meubel erfgoed. Deze objecten getuigen van de historische en artistieke rijkdom van de site.
Geclassificeerd als historisch monument sinds 27 januari 1994, Saint-André kerk belichaamt bijna negen eeuwen van religieuze en architectonische geschiedenis. De klokkentoren, zichtbaar vanaf een afstand, domineert het dorp Abjat-sur-Bandiat en herinnert aan de centrale rol van het gebouw in het gemeenschapsleven, zowel vroeger als hedendaags.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen