Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-André de Montagnac, oorspronkelijk gewijd aan Notre-Dame, is een van de weinige kerken in Languedoc gebouwd met drie schepen tussen de late 13e en vroege 14e eeuw. De bouw ervan valt samen met de economische giek van Montagnac, die in de 13e eeuw, nadat de stad zich bij het domein van Lodewijk IX had gevoegd, werd begunstigd door het verkrijgen van koninklijke beurzen. Een eerste bouwcampagne (abside, apsidiole, 4e overspanning van het schip) gaat vooraf aan de oprichting van de eerste drie overspanningen, de poort en de klokkentoren aan het begin van de 14e eeuw. De kerk, gehecht aan de abdij van Valmagne van 1320 tot 1628 ondanks de protesten van de bisschop van Agde, weerspiegelt de religieuze en politieke spanningen van die tijd.

De kerk werd in de tweede helft van de 14e eeuw versterkt om zich te beschermen tegen de bands van de Zwarte Prins. De gewelven werden in de 15e eeuw gerenoveerd, terwijl de zijkapellen en het podium dateren uit de 15e en 16e eeuw. Het werd opgericht door protestanten in 1562 en illustreert de religieuze conflicten van de godsdienstoorlogen. De klokkentorenlantaarn, toegevoegd in 1688, markeert de laatste grote wijziging. In 1958 werd er een historisch monument geregisseerd door Baptiste Puget (1860).

De kerkarchitectuur combineert gotische homogeniteit met defensieve elementen, zoals circulaire corbellaties van kapellen, overblijfselen van guettes. De zuidelijke poort, versierd met lommerrijke zuilen en een uitgehouwen achterwerk, getuigt van een nette inrichting. De klokkentoren, een vierkante toren overdekt door een achthoekige vloer en een stenen pijl, pieken op 50,54 m. De imposante afmetingen (44 m lang, 18,38 m onder aartssleutel) onderstrepen het belang ervan in het stedelijke en religieuze landschap van Montagnac, een koninklijke stad sinds de dertiende eeuw.

Externe links