Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De parochiekerk van Saint-Antoine, gelegen ten noorden van het dorp Saint-Antoine (Gers), werd gebouwd tussen de 12e eeuw en het eerste kwart van de 13e eeuw. Het bestaat uit een rechthoekig schip van zes overspanningen aangevuld met een plat bed, met twee zijkapellen aan de vierde overspanning. De westelijke poort, die door een klokkentorenmuur wordt overdekt, vormt een homogene constructie in middelgroot stenen apparaat. Het gebouw wordt gekenmerkt door de overgang tussen romaanse vormen en gotische elementen, vooral zichtbaar in de hoofdsteden van het portaal.

De kerk is verbonden met de Antonine Orde, opgericht in 1090 en opgericht in de Midi de la France in de 12e eeuw. De Commandeur de Toulouse, het moederhuis van de orde, stelt een bijlage bij Saint-Antoine, gelegen aan de weg tussen Lectoure en Agen, waar een ziekenhuis werd opgericht. In 1204, na een geschenk, de orde herbouwde de kerk, mengen Romaanse en ogivale invloeden. Het polylobe tympanum van het portaal, zeldzaam in Gers, kon worden verklaard door de nabijheid van een weg naar Compostela, bezocht door pelgrims. Het werd herbouwd in de 18e eeuw, en het interieur werd herontworpen in de 19e eeuw, terwijl oude muurschilderingen werden ontdekt onder latere lagen.

De geschiedenis van de kerk wordt ook gekenmerkt door institutionele veranderingen: in 1777 werd de Antonijnse Orde afgeschaft door paus Pius VI, en zijn eigendom werd overgedragen aan de ridders van Malta. De gelovigen verlieten het commando in 1785. Tijdens de revolutie werd eigendom nationaal voordat het door de inwoners werd verlost. Gedeeltelijk geclassificeerd Historisch monument sinds 1963, de kerk werd volledig geregistreerd in 2016. Zijn portaal, misschien uniek in de regio, en zijn flamboyante gotische ramen (15de eeuw) getuigen van zijn architectonische evolutie.

De eerste overspanning van de kerk werd herbouwd in de tweede helft van de 15e eeuw, toen ook de flamboyante gotische ramen werden toegevoegd aan de zuidelijke muur. Het bovenste deel van de klokkentoren en enkele uitlopers werden op een onbepaalde datum herschreven. Vandaag de dag is de kerk eigendom van de gemeente, behoudt sporen van haar gastvrije en religieuze verleden, terwijl het illustreert de architectonische en politieke transformaties die het zuidwesten van Frankrijk markeerden van de middeleeuwen tot de moderne tijd.

Externe links