Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint-Jozef in Montigny-lès-Metz is een katholiek gebouw gebouwd tijdens de Duitse annexatie van de Moezel (1871/198), dat het beleid van de Germanisering door middel van architectuur weerspiegelt. Het is onderdeel van een stedelijke context gekenmerkt door eclectisme, met neo-Romeinse, neo-gotische of neo-renaissance gebouwen gebouwd als ramen van het Wilhelmiaanse Rijk. De Romaanse Romaanse stijl, geïnspireerd door 12e eeuwse gebouwen, en de lokale Jaumont steen onderscheiden het van andere zandsteen openbare gebouwen.

Het project, gelanceerd in 1901 door Abbé Chatelain, is toevertrouwd aan de architect Ludwig Becker van Keulen, die zijn eerdere werk, de Kerk van het Heilig Hart van Coblenz, aanpast door te kiezen voor één centrale toren. De werken (1903 De 72 meter hoge klokkentoren, met zijn klokkentorens, wordt een belangrijk visueel monument voor de gemeente.

Binnenin neemt de kerk een basiliekplan van drie schepen aan, met een hondenkluis en een drie-absid koor. De 31 neogotische glasramen in lood illustreren de zeven sacramenten en heilige figuren. Ondanks een bevel in 1928 om het tympanum te beeldhouwen, blijft het onvoltooid. In 2017 werd de gevel gerestaureerd, en het gebouw werd verheven tot een bisdom in 2021, waardoor zijn spirituele en erfgoedrol werd versterkt.

Gebouwd tijdens de Duitse annexatie, de kerk belichaamt de culturele spanningen van de tijd, mengen Rijn invloeden en lokale bevestiging. Zijn monumentale architectuur, hoewel ontworpen als een instrument van germanisering, is permanent geïntegreerd in het Messin landschap, getuige deze cruciale periode van de geschiedenis van Lorrain.

Externe links