Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Jean-d'Angély werd in 817 gesticht door Pépin I van Aquitaine, hertog van Aquitaine, nadat hij de schedel van Johannes de Doper had ontvangen. Dit Benedictijner monument werd een belangrijke bedevaartssite dankzij dit relikwie, het aantrekken van duizenden trouwe en donaties die bijgedragen hebben aan de groei. De abdij werd echter meerdere malen geplunderd door de Vikingen, en het verborgen relikwie werd pas in 1010 herontdekt door Abbé Alduin, waardoor de reconstructie onder impuls van hertog Willem mogelijk werd.

In de middeleeuwen beleefde de abdij een gouden tijdperk dankzij de geschenken van pelgrims en de gaven van heren zoals Geoffroy Martel van Anjou en zijn vrouw Agnes van Bourgondië, bevestigd door een handvest van 1047. Het werd een van de machtigste abdijen in West-Frankrijk. Echter, de Honderdjarige Oorlog en de Oorlogen van de Religie markeerden haar achteruitgang: geplunderd in 1562 en vernietigd in 1568, verdween het relikwie van Johannes de Doper in een vuur, waardoor een einde kwam aan zijn rol als pelgrimsplaats op weg naar Compostela.

Vanaf 1622 werd de abdij na de revolutie omgebouwd tot een universiteit en daarna tot een middelbare school. Tegenwoordig herbergt het de gemeentelijke bibliotheek, een muziekschool en een cultureel centrum. Zijn klooster, ontmanteld in 1805, werd als overdekte markt naar het plein van het stadhuis gebracht. De hallen behouden rococo elementen, en de hoofdpoort, daterend uit 1750, werd gerestaureerd in 1990.

De abdij verwelkomde ook historische figuren als Lodewijk XIV en de hertog van Anjou, de toekomstige koning van Spanje. Zijn bibliotheek herbergde ooit Pascal's manuscripten, waaronder zijn Gedachten. Sinds 2015 is er een openbare culturele samenwerkingsinstelling en organiseert zij het hele jaar door tentoonstellingen en evenementen.

De klokken van de Saint-Jean-Baptiste kerk, gelegen in de noordelijke toren, vormen een rinkelen van vier vliegende klokken. De oudste, gesmolten in 1803 door horlogemaker C. Wagner, draagt de vermelding "Een XI van de Franse Republiek." De andere dateren uit 1874 en 1920 en weerspiegelen de recente geschiedenis van het monument.

Externe links