Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Martin kerk van Colmars, gelegen ten zuiden van het dorp en ondersteund door de wallen, werd na de brand van 1672 herbouwd die het voormalige gebouw van de zestiende eeuw vernietigde. Op een langwerpig vlak, bestaat het uit een schip van vier gebogen baaien, een vijfhoekige bed met stralende gewelven, en een zuidkant bedekt met gebogen gewelven. De bekleding materialen variëren: tegels in schaal voor het schip, tegels gelakt voor de klokkentoren, en gordelroos voor de sacristie, gerangschikt in een verdedigingstoren van de wallen. De vierkante klokkentoren, genesteld in een bastion, domineert het koor.

De eerste kerk, gewijd aan Johannes, werd in 1300 in opdracht van Bérard de Chamberony, notaris van Colmars, en herbouwd in 1530 door Mathieu d'Anvers na vernietiging in de 15e eeuw. De brand van 1672 verwoestte het gebouw opnieuw, wat leidde tot de wederopbouw tussen 1681 en 1683 onder leiding van Pierre Routhier, meester metselaar van Castellane, bijgestaan door Pierre Agneau en Honoré Barbaroux. Het wapen, gegraveerd op een pilaar, dateert uit 1683. De term veranderde in de 18e eeuw om Saint Martin te worden, terwijl de klokkentoren, gespaard door vuur, werd versterkt in de 17e en 19e eeuw.

De kerk, ontworpen als een versterkt element, integreert in het verdedigingssysteem van Colmars, versterkt door ingenieur Niquet in de jaren 1680 en 90. Zijn plan verscheen op de kaarten van die tijd, waarin hij zijn dubbele religieuze en militaire rol benadrukte. Geclassificeerd als een historisch monument in 1994, het omvat ook de kapel van de Penitents, naast zijn flank. De sacristie, geïnstalleerd in een toren van de wallen, illustreert deze fusie tussen heilig en verdediging, kenmerkend voor de grensdorpen Provence-Alpes-Côte d'Azur.

Externe links