Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin, Ermenonville, opgericht in 1213 door het hoofdstuk Notre-Dame de Senlis, vindt zijn oorsprong in een primitieve klokkentoren gebouwd rond 1170 Deze klokkentoren, de basis van de huidige noordkant, markeert het begin van een onderbroken bouwplaats, overgenomen in de 13e eeuw voor het gotisch koor geslachtspartij, geïnspireerd door de abdij van Chaalis. De gewelven, voltooid in het tweede kwart van de 13e eeuw, worden vergezeld door golfvormige hoofdsteden en gesneden vlammen, die de invloed van Senlis weerspiegelen.

Het schip, dat in de 14e eeuw begon, is nog niet af vanwege de Honderdjarige Oorlog. De reconstructie tussen 1534 en 1540, gefinancierd door parochianen, past de flamboyante gotische stijl, met prismatische gewelven en complexe vulramen. Het werk omvat ook de reparatie van het koor (1528) en de toevoeging van een sacristie (1559). Het Renaissance altaarstuk (1614.

In de 19e eeuw werd de kerk gerestaureerd door prins Constant Radziwiłłł en zijn vrouw Louise. Dit patronage, gekoppeld aan de nalatenschap van François Blanc (oprichter van de Société des bains de mer de Monaco), voorziet het gebouw van neo-gotische meubels en orgel, preekstoel, biechtstoel, glas-in-lood glas en een Florentijnse drieluik aangeboden in 1887. Ondanks kritiek op het gebrek aan authenticiteit werd de kerk in 1911 als historisch monument opgenomen, nadat ze in 1886 kort uit de lijst werd geschrapt.

De buitenarchitectuur, sober en asymmetrisch, onthult gotische uitlopers, een plat bed doorboord door een drieling en een vernieuwde klokkentoren, waarvan de neo-gotische belfortvloer (1880) contrasteert met de romaanse basis. Binnen, het blinde schip, de lage kanten met hangende gewelven en de zijkapellen (Vierge, Saint-Michel) illustreren opeenvolgende bouwcampagnes. Het meubilair, gekenmerkt door de geschenken van Vic (XVIIe) en Radziwiłł (XIXe), omvat middeleeuwse fundering platen en werken gerelateerd aan het lokale hotel-God, opgericht in de 13e eeuw.

De parochiegeschiedenis, gedocumenteerd door Abbé Jean-Louis Radel (XVIIIe), roept spanningen in de gemeenschap op (zoals ontevredenheid met het Marguillier Antoine Boquet in 1610) en verbindt met het hoofdstuk van Senlis, een collateur van de genezing tot 1596. De Franse Revolutie beschadigde de seigneuriale kluis en de grafschriften, die François Roger de Gaignières in de 17e eeuw aantrof. Vandaag verbonden aan de parochie van Notre-Dame de la Visitation du Haudouin, de kerk behoudt zondag Missen en een uitzonderlijke meubel erfgoed, getuige van zeven eeuwen religieuze en sociale geschiedenis.

Externe links