Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint Martin Kerk van Saint Martin-Lars-en-Sainte-Hermine à Saint-Martin-Lars-en-Sainte-Hermine en Vendée

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Caquetoire
Eglise romane
Vendée

Saint Martin Kerk van Saint Martin-Lars-en-Sainte-Hermine

    Rue de l'Ancien Cimetière 
    85210 Saint-Martin-Lars-en-Sainte-Hermine
Église Saint-Martin de Saint-Martin-Lars-en-Sainte-Hermine
Église Saint-Martin de Saint-Martin-Lars-en-Sainte-Hermine
Crédit photo : User:Symac - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1900
2000
XIIe - XIIIe siècles
Bouw van een kerk
9 mars 1987
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk (met uitzondering van de sacristie aan de noordflank) (Box AC 90): bij beschikking van 9 maart 1987

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Martinskerk Saint-Martin-Lars-en-Sainte-Hermine is een katholiek religieus gebouw in het departement Vendée in de regio Pays de la Loire. Gebouwd tussen de 12e en 13e eeuw, belichaamt het de middeleeuwse religieuze architectuur die kenmerkend is voor deze periode, gekenmerkt door vroege Romaanse en Gotische invloeden. Zijn classificatie als historische monumenten in 1987 onderstreept zijn erfgoed en architectonisch belang.

Het gebouw bevindt zich precies op 5077 Rue de l'Ancien Cimetière, aan de stad Saint-Martin-Lars-en-Sainte-Hermine, waarvan de Insee code 85248 is. De officiële bescherming betreft de kerk zelf, met uitzondering van de sacristie op de noordelijke flank, zoals bepaald in de classificatieorde van 9 maart 1987. Het is eigendom van de gemeente, het blijft een plaats van eredienst en een centraal element van het lokale erfgoed.

In de middeleeuwen speelden parochiekerken als Saint Martin een centrale rol in het leven van plattelandsgemeenschappen. Zij dienden niet alleen als een plaats van gebed, maar ook als een kader voor sociale bijeenkomsten, collectieve beslissingen en seizoensfeesten. In een regio als Vendée, gekenmerkt door een landbouweconomie en maritieme uitwisselingen, symboliseerden deze gebouwen zowel dorpsvertrouwen als cohesie.

De indeling van 1987 bewaarde de architectonische kenmerken van de kerk, waaronder de 12e en 13e eeuwse elementen. Beschikbare bronnen, zoals de Mérimée-basis of de waarnemingsposten van religieus erfgoed, documenteren de staat en evolutie ervan, en benadrukken de noodzaak van behoud ervan. Vandaag de dag blijft het een getuigenis van de religieuze en sociale geschiedenis van de Vendée.

Geografische gegevens wijzen op een geschatte locatie, met een nauwkeurigheid geschat op 5/10, afhankelijk van de bijdragen. Deze beoordeling weerspiegelt de exacte locatieuitdagingen voor sommige landelijke monumenten, waarvan de parochiegrenzen door de eeuwen heen kunnen zijn geëvolueerd. Desondanks blijft de Sint-Martinskerk een herkenningspunt voor bewoners en bezoekers.

Externe bronnen, zoals historische monumentenportalen of architectonische databases, vullen de beschikbare informatie aan. Ze bieden extra perspectieven op de stijl, de mogelijke aanpassingen en de integratie ervan in het religieuze landschap van de Vendee. Deze instrumenten laten ook toe om zijn geschiedenis te vergelijken met die van andere kerken in de regio, zoals die vermeld staan in de lijst van historische monumenten van de Vendée.

Externe links