Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Nicolas de Barfleur kerk, gelegen in het Kanaal in Normandië, is een katholiek gebouw dat voornamelijk tussen de 17e en 19e eeuw werd herbouwd. Het vervangt een Romaanse kerk gewijd aan Sint Nicolaas, patroonheilige van de zeelieden, waarschijnlijk gebouwd na de Scandinavische invasies van de achtste eeuw. De materialen van deze eerste kerk, vernietigd door de Viking raids of de opkomst van water, werden hergebruikt in huizen in het dorp. Vandaag de dag zijn er geen sporen meer, behalve de colonnebases die Charles de Gerville in 1819 in de buurt van de huidige locatie heeft waargenomen.

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door herhaalde verwoestingen: geplunderd en verbrand in 1346 door de Engelsen tijdens de Honderdjarige Oorlog, werd het gedeeltelijk herbouwd onder Karel van Navarra na het verdrag van Mantes. De godsdienstoorlogen verergerden zijn staat en dwongen parochianen zich tot 1599 te verzamelen in de kapel Saint-Côme des Augustins. De huidige wederopbouw begon in 1626, maar het werk, uitgevoerd van 1629 tot 1695, werd onderbroken door gebrek aan middelen. Alleen het koor, de getransepte en de klokkentoren, die in 1767 door een granieten plateau werden getopt, werden toen voltooid.

Het schip en de axiale kapel werden pas in de 19e eeuw gebouwd, tussen 1839 en 1844, onder impuls van Abbé Pierre Jean Anthouard, die zijn persoonlijke middelen besteedde aan de voltooiing van het project. De kerk, verkocht tijdens de revolutie voor twee frank, werd gered dankzij een petitie van de matrozen, die benadrukte haar rol als bitter aan een gevaarlijke kust. De glas-in-lood ramen, gemaakt door Charles Lorin in 1892, en restauraties uitgevoerd tussen 1994 en 1997 voltooien zijn architectonische geschiedenis.

Het gebouw herbergt opmerkelijke meubels, waaronder zeven objecten geclassificeerd als historische monumenten: een schilderij van de Visitation (atelier van Maerten de Vos, 16e eeuw), een Maagd van Pitié van de 16e eeuw, en beelden zoals die van Sint Nicolaas of de Heilige Nicolas Cléret, martelaar van de Revolutie. De marinebegraafplaats, gevestigd op de rots, en het hergebruik van stenen (triglyfen, hoofdsteden) uit het fort ontmanteld in 1597 of de oude kerk, getuigen van zijn turbulente geschiedenis.

De Saint-Nicolas kerk staat sinds 21 oktober 1988 als historische monumenten. De klokkentoren, verwend in de kleuren van Normandië, en zijn groene schist dak maken het een belangrijk visueel oriëntatiepunt voor navigators. De schilderijen in de sjabloon van het schip, de doopvonten van de achttiende eeuw (waar Saint Marie-Madeleine Postel werd gedoopt), en een ex-voto die een walvisvaarder van 1830 vertegenwoordigt, illustreren zijn verankering in het lokale leven, tussen geloof en maritieme tradities.

Externe links