Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre de Lesgor kerk, gebouwd in de 12e eeuw (circa 1120), is een katholiek gebouw gelegen in de Landes, New Aquitaine. De enorme architectuur, gekenmerkt door een kerker en verhoogde muren, weerspiegelt het dubbele gebruik ervan: plaats van aanbidding en defensieve bastille. De regio, die in 1152 Engels werd na het huwelijk van Alienor d'Aquitaine met Henri Plantagenet, was een strategische kwestie tijdens de Honderdjarige Oorlog (vanaf 1337). De Engelsen versterkten de kerk, maakten van de toren een kerker en voegden boogschieten toe en een rond pad om de belegeren te weerstaan.

In de 14e eeuw werd de kerk versterkt door gril (lokale steen), zoals blijkt uit de verschillen in kleur op de toren. De ogival deur, beschermd door een boog, en de Romaanse uitlopers schouder het schip illustreren militaire aanpassingen. In 1453, het einde van de Honderdjarige Oorlog gaf Aquitaine aan Frankrijk, waardoor een einde kwam aan zijn actieve defensieve rol. De kerk werd echter nog steeds aangevallen, zoals in 1569, toen de kerk werd verbrand door protestanten in Montgomery tijdens de godsdienstoorlogen.

Het interieur, gerestaureerd in 1990, behoudt een wit marmeren hoog altaar van de Pyreneeën en sporen van een ondergrondse evacuatie gegraven achter het altaar. De glas-in-loodramen, waaronder een van de vroege twintigste eeuw door Bergès (Toulouse), vertegenwoordigen de heilige Petrus, patroonheilige van Lesgor. Geclassificeerd als een historisch monument in 1970, wordt de kerk bezocht op afspraak, met een zeldzame getuigenis van de versterkte kerken van de Landes.

Zijn halfronde bed, verlicht door twee ramen, en zijn geërodeerde modillons herinneren aan zijn romaanse oorsprong. De noordelijke muur, doorboord door moordenaars en kanonnen, evenals de judas van de binnendeur, onderstreept het verdedigingssysteem. De huidige deur (2018) vervangt een model van 1730, nu boven gehouden bij de klokken. Het ensemble, een gemeenschappelijk eigendom, is een uniek voorbeeld in de Landes van religieuze architectuur met een militaire roeping.

Historische bronnen, zoals de werken van Yves Bruand (1960) of het departementale archief, bevestigen zijn status als kerkelijk fort. De hoogte van de veertiende eeuw, met zijn ronde boogschietpad, en de transformatie van de klokkentoren in een kerker, maken het een emblematisch monument van middeleeuwse spanningen tussen Engels en Frans in Gascony.

Externe links