Bouw van een kerk 1826-1827 (≈ 1827)
Uitgegeven door Antoine Calderon volgens een gemeenschappelijk programma.
2e quart du XIXe siècle
Bouwperiode
Bouwperiode 2e quart du XIXe siècle (≈ 1937)
Zeldzaam voorbeeld van neoclassicisme in Anjou.
7 août 2007
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 7 août 2007 (≈ 2007)
Totale bescherming van het gebouw op bestelling.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De hele kerk (Box AH 25): inschrijving bij decreet van 7 augustus 2007
Kerncijfers
Antoine Calderon - Architect
Kerkontwerper in 1826-1827.
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Pierre de Vaudelnay is een katholieke kerk in de gemeente Vaudelnay, Maine-et-Loire, Pays de la Loire. Gebouwd in het begin van de 19e eeuw, belichaamt het een neo-klassieke stijl ontstaan in Anjou, geïnspireerd door de principes van Vitruve en Palladio, terwijl tegemoet te komen aan de lokale behoeften van een drie-nave gewelfde parochiekerk met een veranda en een klokkentoren.
Het gebouw werd opgericht in 1826-1827 door architect Antoine Calderon, volgens een gemeenschappelijk programma dat een driehoekige voordeur en een peristyle vereist. Dit monument, ingeschreven in de Historische Monumenten in 2007, illustreert een fusie tussen oude canons en de verwachtingen van een 19e eeuwse landelijke gemeenschap. De architectuur, gekenmerkt door een monumentale veranda en een drie-nave structuur, maakt het een uniek getuigenis van de aanpassing van neo-classicisme in een provinciale context.
Saint-Pierre Kerk wordt nu volledig beschermd door een decreet van 7 augustus 2007, waarin de waarde van het erfgoed wordt erkend. Het blijft een actieve plaats van aanbidding terwijl het een historisch en architectonisch monument vormt voor de gemeente Vaudelnay. De locatie, 2 place des Deux-Provinces, en de Insee code (49364) verankeren het stevig in het culturele landschap van Anjou.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen