Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk à Merle-Leignec dans la Loire

Loire

Kerk

    26 Rue de l'Église
    42380 Merle-Leignec

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1153
Eerste schriftelijke vermelding
XIIe siècle
Bouw van het schip
XVe siècle
Reconstructie van het koor en de gevel
1669
Bouw van sacristie
1823
Oculus toevoegen
1844
Uitbreiding van de zuidelijke zekerheden
1978
Historisch monument
1990-1991
Herstel van geschilderde decoraties
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk (Cad. AB 7): inschrijving bij beschikking van 4 augustus 1978

Kerncijfers

Louis Ennemond Buhet - Architect De 3e overspanning gebouwd in 1844
Léonard Simonet - Ondernemer Medewerker van Buhet in 1844
Claude Prieur - Verfherstelder Herstel van de inrichting in 1990-1991

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Merle-Leignec, genoemd sinds 1153 in het cartulaire van de abdij van Ainay, werd aanvankelijk geplaatst onder de naam Notre-Dame voordat gewijd aan Saint-Ennemond na de 18e eeuw. Het schip, gebouwd in de 12e eeuw, is bedekt met een wieg vol hangers, terwijl het koor en de zekerheden, gewelfd met kernkoppen, dateren uit de 15e eeuw. De westelijke gevel en de klokkentoren, herbouwd tegelijkertijd, vervangen een oude klokkentoren-muur boven de triomfboog.

In de 17e eeuw werd de sacristie toegevoegd in 1669, zoals blijkt uit de datum gegraveerd boven de deur. De oculus van de gevel en zekerheden, waarschijnlijk daterend uit 1823, evenals de 3e zuidelijke spanwijdte, gebouwd in 1844 door architect Louis Ennemond Buhet en ondernemer Léonard Simonet, illustreren de daaropvolgende transformaties. De geschilderde decoraties uit de dertiende, zestiende, achttiende en negentiende eeuw werden in 1990-1991 gerestaureerd en onthulden hun historische rijkdom.

De kerk, ooit omringd door een begraafplaats verwoest in 1874, behoudt overblijfselen van een ontbrekende kapel, hergebruikt in de bijgebouwen van de pastorie. Het is een historisch monument in 1978, het behoort nu tot de gemeente en getuigt van de architectonische en religieuze evolutie van de regio, van de middeleeuwen tot de moderne tijd.

Externe links