Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jacques-le-Majeur in Hunawihr, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1972, is een atypisch religieus gebouw vanwege zijn gemengde karakter, dat wil zeggen, gedeeld tussen katholieke en protestantse sekten. Gelegen in het Elzas dorp Hunawihr (High Rhine), maakt het deel uit van een versterkte begraafplaats, een zeldzaam element dat lokale defensieve behoeften aan het einde van de Middeleeuwen toont. De klokkentoren, waarvan het oudste deel dateert uit de tweede helft van de 15e eeuw, had als zijkapel kunnen dienen alvorens in het huidige gebouw te worden geïntegreerd. De muren van de omheining, geflankeerd door zes ronde torens aangepast aan het schieten van slangen, evenals een greppel genoemd in 1472 onderstreept zijn roeping zowel spirituele als militaire.

De structuur van de kerk onthult een gespreide constructie: het schip en het koor, gewelfd met gotische aderen, dateren uit 1524-1525, zoals blijkt uit de inscripties gegraveerd op een console en een vantail. Een gewelfde crypte, toegankelijk vanuit de sacristie, en zeer opgeblazen moordenaars in de westelijke muur verraden aanhoudende defensieve zorgen. De versterkte begraafplaats, waarschijnlijk gebouwd tussen de late 15e en vroege 16e eeuw, omvat overblijfselen van een mogelijke 11e eeuwse seigneuriale huis, wat suggereert een oude bezetting van de site. Het ensemble, een gemeenschappelijk eigendom, illustreert de aanpassing van de Elzasische ereplaatsen aan regionale conflicten, met behoud van opmerkelijke middeleeuwse architectonische sporen.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn heterocliet architectonische details: een asymmetrische tandwielmuur naar het westen, een gebroken boogdeur en dwarsvormige ramen. De klokkentoren, versierd met geharpen hoek kettingen en tasker merken, herbergt een klok wijzerplaat gerenoveerd in 2000. Twee reliëfschilden, nu maagd, versierde ooit zijn westerse gezicht, terwijl een geschilderde datum (1493) aan de bovenkant van zijn kluis zijn oorspronkelijke constructie oproept. Latere restauraties, zoals die van 1674 (vermeld door initialen M.L.), of de 1878 werken op de toren, zijn bewijs van continu onderhoud. De protestantse begraafplaats, later toegevoegd buiten de omtrek, weerspiegelt de religieuze evolutie van de Elzas na de Reformatie.

Externe links