Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Éloi de Pœuilly ligt in het hart van het dorp, in het oosten van het departement Somme, in de regio Hauts-de-France. Zijn geschiedenis wordt gekenmerkt door een totale wederopbouw na de vernietiging van de Eerste Wereldoorlog. Het huidige gebouw, gebouwd tussen de twee oorlogen, vervangt een eerdere kerk die in 1830 werd opgericht, verpletterd tijdens het conflict. De reconstructie werd toevertrouwd aan de architect Claude-Antoine Dory, terwijl de ondernemer Mario Mazzarotto toezicht hield op de werken, waarbij traditionele materialen als steen en baksteen werden gecombineerd voor een sobere maar elegante stijl.

De toren, imposant en overdonderd door een pijl in lei, domineert het schip, iets verhoogd van het koor. Een schaakpatroon, gevormd door de assemblage van bakstenen, siert het bovenste deel van de buitenmuren. Binnen werd het meubilair in 1926 ontworpen door Claude-Antoine Dory zelf, met werken getekend door lokale ambachtslieden: de Lille werkplaats Buisine voor het hoge altaar en ambon (1930), de slotenmaker A. Millet voor het koorhek en vangrails (1932), en de Amienese werkplaats Daniel Darquet voor de glazen ramen (1926). Een glas-in-lood raam toont zelfs Émile Laleuux, burgemeester van Poeuilly, die in 1924 stierf als eerbetoon aan zijn geschenk voor het Heilige Hart.

Onder de opmerkelijke elementen, de kerk herbergt een 12e eeuwse dooptank, een middeleeuwse vestige bewaard gebleven ondanks de verwoestingen. De glas-in-loodramen, zoals die van de Maagd van Lourdes of het Heilig Hart, evenals de architectonische details (kruising, veranda, trapkoepel), getuigen van ambachtelijke knowhow en een verlangen naar wedergeboorte na de oorlog. Dit monument illustreert dus de wederopbouw van de Hauts-de-France, waarbij erfgoed en moderniteit worden vermengd in een dorp dat gekenmerkt wordt door geschiedenis.

Externe links