Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van San Nicolao, gelegen in de gemeente San-Nicolao in Boven Corsica, is een religieus gebouw met een afgeronde bed, gebouwd tussen de zeventiende eeuw en het eerste kwart van de negentiende eeuw. Zijn gewelfde schip in wieg en zijn cul-de-vier koor weerspiegelen een typische architectuur van de Corsicaanse baroktijd. De klokkentoren, die door een lantaarn wordt opgetild, stijgt op het snijpunt van de abside en de rechter gevel, terwijl de hoofdgevel, versierd met standbeelden van St. Nicolaas en St. Peter, wordt bekroond met een driehoekig pediment.

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door verschillende fasen van de bouw en schoonheid. Het werd in 1717 voltooid en in 1740 herwerkt. De muurschilderingen, gemaakt in 1810 door Luigi Pollero, voegen een grote artistieke dimensie toe aan het gebouw. In 1976 werd een Historisch Monument opgericht, de kerk belichaamt het religieuze en culturele erfgoed van Moriani's piève, een voormalige administratieve divisie van Corsica onder Genoese invloed.

San-Nicolao, de hoofdstad van de oude Moriani piève, speelde een centrale rol in de regio, met name dankzij de marine van de Padulella, nu de badplaats van Moriani-Plage. Deze plaats was een strategisch punt voor maritieme uitwisselingen en een theater van historische gebeurtenissen, als het instappen in 1739 van sleutelfiguren van de Corsicaanse opstand tegen Genua. De kerk, opgericht als parochie in 1790, getuigt van deze turbulente geschiedenis.

Binnen de kerk bestaat uit een schip en vijf rijk versierde zijkapellen, met cariatide engelen rondom het altaar. De hoofdpoort, gedateerd 1766, en de restauraties van 1896 onderstrepen het blijvende belang van deze plaats van aanbidding. Het gebouw, eigendom van de gemeente, blijft een symbool van geloof en lokale identiteit, gekoppeld aan persoonlijkheden zoals Luigi Pollero, auteur van de fresco's, of Napoleon Bonaparte, die er verbleef in 1815.

Externe links