Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het eiland Guernic is een klein Frans eiland van 200 m bij 50 m, gelegen 2 km ten westen van Quiberon schiereiland, tegenover Penthièvre Fort. Geen kadastrale, maar opgenomen in het Plan des Servitudes de Saint-Pierre-Quiberon, het piekt op 10 m boven de zeespiegel en heeft een vlakke topplateau bedekt met zand. De naam, van Bretonse oorsprong, weerspiegelt zijn isolement en rotsachtige natuur.

In 1930 ontdekte archeoloog Zacharie Le Rouzic een neolithische werkplaats voor het snijden van vuursteenstenen aan de kust. De zeldzaamheid en sferische vorm van deze keien, gecombineerd met hun progressieve tarificatie tijdens het Holoceen, zorgden ervoor dat de prehistorische ambachtslieden een specifieke techniek gebruikten: bipolaire percussiestroom op het aambeeld. Deze resten zijn het bewijs van een oude menselijke bezetting in verband met de exploitatie van lokale hulpbronnen.

Op 15 mei 1930 werd een historisch monument gebouwd omwille van het archeologische belang, het eilandje herbergt ook, sinds 1931, een pilaar van het Heilige Land gewijd aan Amerikaanse soldaten die stierven tijdens de Eerste Wereldoorlog. Deze pilaar, met slagveldgrond, werd in 1942 door Duitse brand verwoest en in de jaren zestig herbouwd. Het eiland, eigendom van de gemeente, blijft een symbool zowel prehistorisch als gedenkteken.

Vandaag de dag is Guernic een beschermd gebied, alleen toegankelijk per boot, en gekenmerkt door zijn dubbele erfgoed: een neolithisch verleden gekoppeld aan de grootte van de vuursteen, en een herdenkingsroeping van de twintigste eeuw. Zijn isolement en zijn kleine omvang maken het een plek zowel kwetsbaar als vol geschiedenis, representatief voor de eilandlandschappen van Bretagne.

Externe links