Bouw van gebouwen 4e quart XVIIIe siècle (≈ 1887)
Periode van realisatie door Peyre en Wailly
3 octobre 1959
Historisch monument
Historisch monument 3 octobre 1959 (≈ 1959)
Bescherming van gevels en daken
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Façades sur rue et Roofs: classificatie bij decreet van 3 oktober 1959
Kerncijfers
Marie Joseph Peyre - Architect
Bouwontwerper in de 18e eeuw
de Wailly - Eigenaar
Medewerker bij de bouw van het gebouw
Oorsprong en geschiedenis
Het gebouw in 7 Place de l'Odéon, in het 6e arrondissement van Parijs, dateert uit de 4e kwartier van de 18e eeuw. Dit burgergebouw, typisch voor de Parijse architectuur van de late Verlichting, onderscheidt zich door zijn gevels en daken, beschermd door een classificatie onder de titel van Historische Monumenten sinds 1959. Het exacte adres, volgens de Merimée basis, omvat ook 21 rue de l'Odéon en 10 rue Casimir-Delavigne, bevestiging van de verankering in dit emblematische kwart van de linkeroever.
De bouw van dit gebouw wordt toegeschreven aan twee grote figuren in de architectuur van de periode: Marie Joseph Peyre, architect, en Wailly, architect. Hun samenwerking leidde tot een gebouw dat representatief was voor de esthetische en technische codes van de 18e eeuw in Parijs. Hoewel de bronnen geen historische sponsors of bewoners specificeren, onderstreept de classificatie van 1959 de erfgoedwaarde van de externe elementen, die getuigen zijn van de pre-Hhaussmannische stedenbouw.
De locatie van het gebouw, dicht bij het Odéon theater, maakt het een architectonisch element geïntegreerd met een breder cultureel en historisch ensemble. De Place de l'Odéon, opgericht in 1779, maakt deel uit van de stedelijke ontwikkelingen van het einde van de Ancien Régime, gericht op de modernisering van Parijs. Vandaag neemt dit monument deel aan de collectieve herinnering aan de wijk, tussen het erfgoed van de Verlichting en het hedendaagse leven.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen