Datum gegraveerd op de top 1616 (≈ 1616)
Chambranle draagt deze inscriptie.
1er quart XVIIe siècle
Bouwperiode
Bouwperiode 1er quart XVIIe siècle (≈ 1725)
Datering van het gebouw en de chambranles.
22 mars 1934
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 22 mars 1934 (≈ 1934)
Bescherming van beide deuren.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Twee deuren van de 17S: inschrijving bij bestelling van 22 maart 1934
Kerncijfers
Christophe Wambser - Architect
Obernai's kerk in 1616 opnieuw ontworpen.
Oorsprong en geschiedenis
Het gebouw aan de 3 rue des Jardins en 3 rue de l'Hôpital in Sainte-Marie-aux-Mines (Haut-Rhin) is een civiel gebouw uit de 1e kwart van de 17e eeuw. Het wordt onderscheiden door twee deuren in Stabwerk, architectonische stijl van de late renaissance, waarvan een draagt de datum 1616 gegraveerd op de late renaissance. Deze decoratieve elementen, met zuilen gesneden met spiralen en vegetarische motieven, zouden afkomstig zijn van de oude parochiekerk Obernai, herbouwd in hetzelfde jaar door Christophe Wambser, een architect die bekend staat om zijn werk over religieuze gebouwen in Elzas.
De twee deuren, van verschillende afmetingen (270x265 cm en 280x147 cm), behouden opmerkelijke details: men heeft een oude pilaster vantail versierd met ovale medaillons en afgeronde hoofdletters. Hun stijl en taak is identiek aan die van het portaal van Leonardsau (Obernai). Deze chambranles, ingeschreven in historische monumenten sinds 1934, illustreren het hergebruik van architectonische elementen tussen religieuze en civiele gebouwen in de Elzas aan het begin van de zeventiende eeuw.
Het gebouw, voorheen verbonden met de Narboy Foundation en de Streissguth Villa, herbergt nu de Sainte-Geneviève School. De locatie in Sainte-Marie-aux-Mines, een stad gekenmerkt door zijn mijnbouw verleden en Renaissance erfgoed, maakt het een zeldzame getuigenis van de architectonische kunst van de regio. De deuren, met hun verfijnde inrichting, weerspiegelen de invloed van lokale workshops en artistieke uitwisselingen tussen Elzassteden zoals Obernai en Molsheim.
De bescherming van 1934 betreft specifiek deze twee 17e eeuwse poorten, die hun historische en esthetische waarde benadrukken. Hun aanwezigheid in een civiel gebouw benadrukt de permeabiliteit tussen heilige en seculiere ruimtes op dat moment, evenals het hergebruik van edele materialen in latere constructies. Dit monument biedt dus een licht op de architectonische praktijken en de netwerken van ambachtslieden in de Elzas aan het begin van de zeventiende eeuw.