Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hotel Pépin de Bellisle is een neoklassiek woongebouw gebouwd tussen 1773 en 1776 in Nantes, op de plannen van architect Jean-Baptiste Ceineray. Gesponsord door Julien Pépin de Bellisle, een matroos verrijkt door een slavenplantage in Santo Domingo, maakt hij deel uit van een groot stedelijk project gericht op het symetriciseren van het Place d'Armes (nu Marshal-Foch Square). Ceineray legt een symmetrische architectuur op aan die van het hotel Ceineray, dat het ontworpen heeft om speculatieve redenen, en weigert de door de eigenaar gewenste uitbreiding naar het Place de l'Oratoire.

Hoewel het een "hotel" wordt genoemd, combineert het gebouw een privé-appartement op de eerste verdieping met huurruimtes, waardoor het dichter bij een burgerlijk "huis" komt. De stallen op de begane grond huisvesten paarden en rijtuigen, die de sociale status van de eigenaren weerspiegelen. Bellisle's familie Pépin behield het eigendom tot de Tweede Wereldoorlog. Tegenwoordig is het gebouw verdeeld onder meerdere eigenaren, waaronder nakomelingen van de familie.

Het gebouw, gebouwd in tuffeau en graniet, onderscheidt zich door zijn driehoekige perceel, opgelegd door de symmetrie van de Place d'Armes. De gevels en daken, versierd met onafhankelijke balkons op de bovenste verdiepingen, worden sinds 1957 als historische monumenten vermeld. De binnenplaats, open op Gambetta Street, en de monumentale trap die de kamers verdelen getuigen van zijn prestige. Oorspronkelijke plannen worden bewaard in het gemeentelijke archief van Nantes.

Tussen 2002 en 2005 werden de binnenplaats en gevel op Gambetta Street gerestaureerd. Het hotel is onderdeel van een 18e-eeuws stedelijk complex, dicht bij de kathedraal bed, in een gebied gekenmerkt door de voorzieningen van Ceineray en de architect Vigny. Deze wandelingen beplant met abalone en kalkbomen, omzoomd door geharmoniseerde gebouwen, illustreren de ambitieuze stedenbouw van die tijd.

Het fortuin van Julien Pépin de Bellisle, gekoppeld aan slavernij in de koloniën, herinnert aan de economische banden tussen Nantes en Santo Domingo in de 18e eeuw. Het hotel, symbool van deze welvaart, belichaamt ook de tegenstellingen van de Ancien Régime, waar architectonische luxe naast controversiële koloniale activiteiten. Zijn benaming als historische monumenten in 1957 onderstreept zijn erfgoed belang, ondanks deze complexe erfgoed.

Externe links