Bouw van gebouwen 1930-1931 (≈ 1931)
Eerste werk van Jean Ginsberg met Lubetkin.
13 février 1995
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 13 février 1995 (≈ 1995)
Bescherming van gevels en gemeenschappelijke ruimten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken, alsmede de gemeenschappelijke delen (Vak 16: 01 CA 30): inschrijving bij bestelling van 13 februari 1995
Kerncijfers
Jean Ginsberg - Architect
Hoofdauteur, student van Le Corbusier.
Bertold Lubetkin - Samenwerkingsarchitect
Medeconcepteur van het gebouw in 1930-1931.
Oorsprong en geschiedenis
Het gebouw op 25 avenue de Versailles in het 16e arrondissement van Parijs is een belangrijke prestatie van de moderne beweging in de architectuur. Het is gebouwd tussen 1930 en 1931 en vormt het eerste werk van Jean Ginsberg, een Poolse architect met figuren als Rob Mallet-Stevens, Le Corbusier en André Lurçat. Dit project, uitgevoerd in samenwerking met Bertold Lubetkin, maakt deel uit van een innovatieve aanpak voor het tijdperk, waarbij functionalisme en schone esthetiek worden gecombineerd met een negen verdiepingen hoge betonnen structuur met achttien appartementen.
Het gebouw werd in opdracht van de Civil Society of Contemporary Housing, een onroerend goed entiteit opgericht door de twee architecten zelf. Zijn inscriptie in de Historische Monumenten in 1995 (voor zijn gevels, daken en gemeenschappelijke ruimtes) onderstreept zijn erfgoed belang als een getuigenis van de avant-garde architectuur van de jaren 1930. Het gebouw belichaamt de principes van het functionalisme, waar vorm volgt functie, terwijl het weerspiegelt de kruis invloeden van Ginsberg's meesters, waaronder Le Corbusier's rationalistische aanpak.
De locatie van het gebouw, in een wijk te midden van stedelijke veranderingen, versterkt zijn pionierskarakter. In een tijd waarin Parijs de opkomst zag van gedurfde projecten zoals de Cité de la Muette of de Villa Cavrois, maakt dit gebouw deel uit van een stroming die collectieve huisvesting wil heroverwegen. De staat van instandhouding en de late bescherming ervan (1995) tonen een geleidelijke erkenning van het erfgoed van de twintigste eeuw, vaak onderschat tijdens de bouw ervan.
Architecten Jean Ginsberg en Bertold Lubetkin, beide van buitenlandse afkomst, illustreren de bijdrage van internationale kunstenaars aan de modernisering van Parijs. Hun samenwerking, hoewel kort, markeerde de Franse architecturale geschiedenis, voorschoot latere prestaties waar concrete en pure geometrie zal worden handtekeningen van moderne stijl. Het gebouw blijft vandaag een voorbeeld van zijn structurele durf en integratie in het Haussmann-landschap.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen