Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw aan de Sint-Martinstraat 131, in het 4e arrondissement van Parijs, dateert uit het tweede kwart van de 18e eeuw. Dit gebouw illustreert de civiele architectuur van deze periode, gekenmerkt door sobere gevels en daken typisch voor het Parijse urbanisme van de periode. Zijn inscriptie als Historisch Monument bij decreet van 12 april 1974 heeft specifiek betrekking op de gevel en het dak op straat, benadrukken hun erfgoed waarde.

In de 18e eeuw beleefde Parijs een aanzienlijke stadsuitbreiding, met de bouw van vele particuliere hotels en aanverwante gebouwen voor een groeiende bourgeoisie. Deze gebouwen, vaak gelegen in centrale gebieden zoals de Rue Saint-Martin, weerspiegelen de esthetische smaak en woonbehoeften van een veranderende samenleving. Hun behoud maakt het vandaag mogelijk om de evolutie van het Parijse architectonisch landschap te begrijpen.

De locatie van dit gebouw, hoewel gedocumenteerd (GPS coördinaten en nauwkeurig adres), wordt beschouwd als eerlijk (noot 5/10) volgens de criteria van de Merimée basis. Deze beoordeling kan worden verklaard door kleine onzekerheden over de exacte grenzen van het monument of latere stadsveranderingen. Er is geen informatie beschikbaar over de huidige toegankelijkheid (bezoeken, verhuur) of het hedendaagse gebruik ervan.

Beschikbare bronnen, waaronder het Monumentplatform en de interne gegevens van de Merimée-database, bevestigen de beschermde status, maar geven geen details over de specifieke geschiedenis, de voormalige eigenaren of belangrijke transformaties. De bijbehorende foto, licentie Creative Commons (credit: Fabio Gargano), biedt een visueel overzicht van het gebouw, zonder beschrijvende aanvulling.

De Insee-code van de gemeente (75104) en de bijlage bij Ile-de-France (regio Parijs) maken het mogelijk dit gebouw in een precieze administratieve en geografische context te situeren. Er is echter geen expliciet verband tussen dit monument en belangrijke historische gebeurtenissen of invloedrijke mensen uit die tijd. Haar belangrijkste belang ligt in haar architectonische representativiteit.

De bescherming van 1974 maakt deel uit van een breder beleid van bescherming van het Parijse erfgoed, dat in de twintigste eeuw is gestart om de getuigenissen van de afgelopen eeuwen te bewaren. Voor dit gebouw, is het beperkt tot delen zichtbaar vanaf de straat, potentieel exclusief interieurinrichting of achtertuinen, niet vermeld in de geraadpleegde documenten.

Externe links