Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw van 30 rue de Condé, in het 6e arrondissement van Parijs, is een iconisch gebouw uit de 18e eeuw. Het onderscheidt zich door zijn typische architectuur van deze periode, gekenmerkt door decoratieve elementen en een harmonie van verhoudingen. Hoewel de details van de oorspronkelijke bouw nog steeds gedeeltelijk zijn, getuigt de inscriptie als Historisch Monument in 1962 van zijn erfgoed, met name voor zijn straatgevel en traphelling, beschermd door ministerieel decreet.

De locatie van dit gebouw in een centrale wijk van Parijs weerspiegelt de toenemende verstedelijking van de hoofdstad in de Verlichting eeuw. Op dat moment verwelkomde het 6e arrondissement, toen in volledige transformatie, een rijke bourgeoisie en intellectuelen, die het culturele en architectonische gezicht van de stad helpen vormgeven. De gebouwen van deze periode dienden vaak als woonplaatsen voor elites of gezelligheidsplaatsen, wat de sociale en economische dynamiek van Parijs illustreert.

De gedeeltelijke opname van het gebouw als historisch monument in 1962 hielp bij het behoud van belangrijke elementen van zijn erfgoed, zoals de gevel en het bijbehorende dak, evenals de traphelling. Deze bescherming onderstreept het belang van het behoud van het oude gebouw in de hoofdstad, ondanks de stedelijke druk van de 20e eeuw. Vandaag de dag blijft het gebouw een privé-eigendom, zonder enige indicatie van de toegankelijkheid voor het publiek of het huidige gebruik ervan.

Beschikbare bronnen, waaronder de database van Merimée en Monumentum, verschaffen administratieve en technische informatie zoals het precieze adres of de Insee-code (75106). Details over de specifieke geschiedenis, verleden bewoners of architect blijven echter ontbreken in de toegankelijke archieven. De nauwkeurigheid van de locatie wordt geschat als "passibel" (noot 5/10), wat wijst op onzekerheidsmarges op de exacte coördinaten.

De Creative Commons licentie in verband met de foto van het gebouw (krediet: Jmgobet) maakt de vrije verspreiding van het beeld mogelijk, wat bijdraagt aan de zichtbaarheid ervan in online documentaire bronnen. Dit moderne aspect staat in contrast met het oudere gebouw en illustreert de dialoog tussen erfgoed en digitaal. Ondanks zijn beschermde status lijkt het gebouw niet het onderwerp van georganiseerde bezoeken of bijzondere toeristische ontwikkeling.

Ten slotte beperkt het ontbreken van verwijzingen naar historische figuren die verband houden met dit gebouw of naar belangrijke gebeurtenissen die daar zouden worden uitgevoerd de reikwijdte van zijn geschiedenis. Zijn interesse ligt vooral in zijn architectonische en stedelijke representativiteit, in plaats van in een associatief of anekdotisch geheugen.

Externe links