Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Koninklijk Plein van Reims, gelegen in het centrum van de stad, is een voorbeeld van de 18e eeuwse koninklijke stedenbouw. Het werd ontworpen om een ongezonde wijk, de Grand Credo, te vervangen en een monumentaal perspectief te creëren tussen de koninklijke wegen. Het ontwerp, besloten in 1755, was gericht op het moderniseren van Reims door het afstemmen van de oude Romeinse assen (Cardo en Decumanus) en het structureren van een majestueuze openbare ruimte.

Het project, uitgevoerd door de luitenant van de inwoners Louis-Jean Levesque de Pouilly en de architect Jean-Gabriel Legendre, stuitte op oppositie, met name van de aartsbisschop en het hoofdstuk van Notre Dame, alvorens in 1756 door de Raad van State te worden gevalideerd. De werken, begonnen in 1758, duurde bijna 20 jaar, met de bouw van geharmoniseerde gebouwen en de oprichting van een monument voor Lodewijk XV, gesneden door Pigalle en ingehuldigd in 1765. Het standbeeld, verwoest tijdens de Revolutie, werd in 1818 vervangen door een werk van Pierre Cartellier.

Het plein, dat tot 1910 onafgemaakt bleef, onderging grote veranderingen na de Eerste Wereldoorlog, waar alleen de gevels van de gebouwen bewaard bleven. Latere verhogingen hebben de oorspronkelijke esthetiek gedeeltelijk veranderd. In 1952 werd een historisch monument gebouwd, nu herbergt het een subprefectuur en behoudt zijn rol als emblematische plaats van remois erfgoed, ondanks de terugkerende debatten over de aanwezigheid van het koninklijk standbeeld.

Oorspronkelijk ontworpen als symbool van monarchische macht, werd Place Royale ook een populaire plek van leven. In de 19e eeuw diende het als referentie voor de nummering van de straten van Reims, en aan het begin van de 20e eeuw beschutte de marsen de daklozen, bijgenaamd "de Lodewijk XV." De vloer en het centrale monument zijn beschermd sinds 1952, terwijl het voormalige boerderijhotel, dat subprefectuur werd, is geregistreerd sinds 1953.

De architectuur van het plein, gekenmerkt door klassieke planning, weerspiegelt de urbanistische ambities van de Verlichting eeuw. De uniforme gevels, gekerfde allegorieën (zoals het Genie van de Handel en de Reden Meesterschap van de Kracht) en het centrale monument getuigen van de sociale en politieke transformaties van Reims, tussen het Oude Regime, Revolutie en het hedendaagse tijdperk.

Externe links