Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De tuin van de abdij van Vierzon, inclusief het plein Lucien Beaufrère, werd gebouwd op een eiland dat in 1922 werd gekocht door de gemeente Benedictine Abbey Saint-Pierre. Dit project was bedoeld om een openbare tuin te creëren tussen het Berrykanaal en de Yèvre. In 1927 werd een wedstrijd gelanceerd voor een monument voor de dood van de Eerste Wereldoorlog, gewonnen door architect-sculptor Eugène-Henri Karcher, die een verzameling van monumenten, tuinen en artistieke elementen voorstelde.

Eugène-Henri Karcher, winnaar van de wedstrijd, bedacht het monument als een "geschiedenispagina" die menselijke pijn en verlangen naar vrede symboliseert. Hij woonde acht jaar in Vierzon om toezicht te houden op de werken en werkte samen met lokale werklozen voor de grondwerken en ambachtslieden (ferronnier Louis Charbonnier, ceramisten Denert en Balichon). De tuin, ingehuldigd in 1933 voor het monument en 1935 voor het auditorium, combineert moderniteit (beton, elektrische verlichting) en pacifistische symbolen.

De tuin strekt zich uit over 6000 m2, verdeeld in een Art Deco gebied (basin, mozaïek fonteinen, vredespoorten) en een 19e eeuwse romantische tuin. Het monument voor de doden, gemaakt van Lavoux steen, bevat een lay pietà en een sculptuur toegevoegd in 1962, met de mens denken, ter herdenking van de Tweede Wereldoorlog. Het auditorium Albert-Collet, gebouwd in 1935, dient als muziekkiosk met podium en orkestpit.

Een historisch monument in 1996 (na een inscriptie in 1988) werd de tuin tussen 2000 en 2007 gerehabiliteerd. Haar originaliteit ligt in de integratie van een artistiek, sociaal (werkgelegenheid van werklozen) en een herdenkingsproject, dat de pacifistische aspiraties van de inter-oorlogsperiode weerspiegelt.

Externe links