Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Jardin du Clos du Peyronnet, gelegen in Menton in de Alpes-Maritimes, is een aangelegde oppervlakte van ongeveer 5.000 m2, gestructureerd door kalksteen terrassen, trappen, een monumentale helling, en verschillende gangpaden. Het bevat hydraulische elementen (basins, waterspiegels), pergola's, een kunstmatige rots met grot, evenals rijke exotische en subtropische vegetatie. De meubels, bestaande uit keramische potten, vazen en sculpturen, en fittingen zoals het tuinhuisje of de kinderkamer, maken het een opmerkelijke tuinbouw en architectonische ensemble, geïnspireerd op de ontwerpen van landschapsontwerper Harold Ainsworth Peto.

De tuin ontstond in 1913, toen het Engelse echtpaar Barbara en Derrick Waterfield Garavan's eigendom kochten rond een villa gebouwd in 1896. Ze beginnen de grond te bouwen en voegen een eerste versie van de grote pergola toe. Hun zoon, Humphrey Waterfield, een kunstenaar en landschapsarchitect opgeleid in Oxford, nam de site over in 1946 na de vernietiging van de Tweede Wereldoorlog. Het herdefiniëert volledig het plan, de perspectieven, en planten zeldzame botanische specimens, waardoor de tuin zijn huidige fysionomie.

In de jaren 1950 inspireerde Humphrey Waterfield Peto's werk om de tuin te verbouwen, waardoor terrasmuren, trappen, fonteinen en monumentale bogen ontstonden. Vanaf 1976 verrijkte zijn neef William Waterfield het plantenpalet en het meubilair met behoud van de oorspronkelijke geest. Sommige decoratieve elementen komen uit andere opmerkelijke tuinen in de regio, zoals de Serre de la Madonna Garden in Menton of Villa Torre Clementina in Roquebrune-Cap-Martin. Het Clos du Peyronnet is een historisch monument in 2017 en wordt nu beschouwd als een van de meest succesvolle landschapscreaties van de tweede helft van de 20e eeuw aan de Franse Riviera.

Externe links