Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Johannes de Doper van Escalans, genoemd in 1088 als de kerk van Scalens, werd gegeven aan de Clunisische abdij van Eauze alvorens te worden gehecht aan de priorij van Gabarret in 1230. Vanaf deze eerste romaanse periode (XII eeuw) blijven de bedden in hemicycle, versierd met gesneden hoofdsteden, en een zuidelijke absidiole gewijd aan de Heiligen Petrus en Paulus. Een snelle inscriptie herdenkt de toewijding van een altaar op 16 december (ongespecificeerd vintage). Het schip en transept, toegevoegd later in dezelfde eeuw, completeren deze initiële structuur, gekenmerkt door cmunisiaanse invloed.

In de 14e eeuw transformeerde Gotische modificaties het gebouw: de zuidelijke muur van het schip werd versterkt in steen en doorboord met lanceten, terwijl de west gevel, opnieuw gemaakt, een versterkte driehoekige klokkentoren-muur en een mand handvat arcade behuizing een kluis. Deze aanpassingen weerspiegelen de defensieve behoeften in verband met de honderdjarige oorlogsstoringen. Een ronde traptoren, toegevoegd aan de zuidwestelijke hoek, vergemakkelijkt de toegang tot de zolder- en klokkentoren.

Tussen de 15e en 17e eeuw onderging de gedeeltelijk geruïneerde kerk een grote renovatie, exclusief het Romaanse koor. Noordelijke absidiole, ook beschadigd, wordt vervangen door een vierkante koepel gewelfde kapel (met behulp van romaanse materialen), en de armen van de transept worden gerestaureerd met complexe dogido gewelven. In 1546 getuigt een episcopaal rapport van drie nieuwe kapellen, waarvan twee aan de senestrale kant (noord). Het schip gewelfde project, genoemd op hetzelfde moment, blijft inabouti: slechts vier ronde stapels in hoeken worden gebouwd, veroordelen de oude trap toren.

De volgende eeuwen bracht weinig structurele verandering, behalve de transformatie van de zuidelijke absidiode in een sacristie (hernoemd aan het einde van de 20e eeuw) en de annexatie van de noordoostelijke kapel tot de aangrenzende pastorie, gebouwd tussen de 17e en 18e eeuw. De laatste, nu verlaten, houdt een koepel geruïneerd. Ondanks een precaire staat van instandhouding werd het dak in 1983 herbouwd. Het gebouw, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 1973, illustreert zo bijna negen eeuwen van de architectonische en religieuze geschiedenis in Gascony.

Externe links