Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Jovilliers werd in 1132 opgericht door Geoffroy III, Sénéchal de Champagne en Sire de Joinville. In 1141 bevestigd door Henri de Lorraine, bisschop van Toul, begon de bouw ervan in 1142. De kanunniken ontwikkelden een abdijkerk gewijd aan Saint-Pierre-et-Saint-Paul, ook als parochie voor lokale boeren.

In de 16e eeuw werd de abdij zwaar verwoest: het schip en een deel van het klooster werden in 1592 door de Hugenoten verbrand en opnieuw verwoest in 1611. Ondanks pogingen tot restauratie bleef de schade bestaan tot de 18e eeuw, toen Claude Collin, de laatste regelmatige abt, een grote reconstructie ondernam tussen 1731 en 1743 met de steun van de premonstrates van Pont-à-Mousson en Jeand-Heurs.

Ten tijde van de revolutie werd de abdij verkocht als nationaal eigendom en omgezet in landbouwbedrijven, een huidige praktijk. In de 19e eeuw werd het schip vernietigd en werden gebouwen geplunderd, waardoor het slechts in 1995 als historisch monument werd geclassificeerd. Vandaag de dag blijven de gewone mensen van de achttiende eeuw, het klooster, en de gevel van de abdij, gekenmerkt door twee vierkante torens en een onvoltooide hemicycle poort, over.

De materialen die gebruikt worden voor reconstructie zijn afkomstig van Savonnières-en-Perthois, waardoor de gebouwen een sobere klassieke stijl hebben. De site, hoewel gedeeltelijk in ruïnes, getuigt van de religieuze architectuur van Lotharingen en de turbulente geschiedenis van vooraf getoonde orden in de regio. De omheiningmuren, de tuin en de vloeren zijn sinds 1995 beschermd.

Externe links