De bouw begint XVe siècle (≈ 1550)
Eerste periode van vermeende bouw
Première moitié du XVIe siècle
Voltooiing van gebouwen
Voltooiing van gebouwen Première moitié du XVIe siècle (≈ 1625)
Aangehaalde periode voor afronding
vers 1896
Herstel van gebouwen
Herstel van gebouwen vers 1896 (≈ 1896)
Instandhoudingswerkzaamheden
18 mars 1913
Historisch monument
Historisch monument 18 mars 1913 (≈ 1913)
Officiële bescherming bij beschikking
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Oorsprong en geschiedenis
Het kandelaarshuis van Romorantin-Lanthenay, ook bekend als het Golden Carrer House, is een symbolisch gebouw van de late middeleeuwse civiele architectuur. Gebouwd in de 15e eeuw en voltooid in de eerste helft van de 16e eeuw, wordt het onderscheiden door zijn houten structuur, typisch voor burgerlijke huizen van de periode. De begane grond beschikt over hoorn posten versierd met pilasters met fijne arabesques, terwijl gesneden hoofdsteden ondersteunen houten consoles, zelf dragen zandstenen van een vloer in corbellatie. Het dak, ooit bedekt met gouden lood, zou zijn naam hebben gegeven aan het naburige kruispunt, de Golden Carroir.
Gerangschikt een historisch monument bij decreet van 18 maart 1913, de Kanselarij illustreert de ambachtelijke kennis van de Franse renaissance. De decoratieve elementen, zoals de gesneden motieven van de consoles, getuigen van een artistieke invloed die gotische traditie en renaissante innovaties combineert. Gerestaureerd rond 1896 behoudt het huis vandaag zijn historische karakter ondanks zijn status als privé-eigendom. Het officiële adres, 14 rue de la Résistance, en de geschatte locatie op 11 rue du Milieu, weerspiegelt de verankering in het centrum van Romorantin-Lanthenay.
Het gebouw, oorspronkelijk gekoppeld aan een administratieve of residentiële functie (misschien een lokale kanselarij), belichaamt het architectonische erfgoed van de Loir-et-Cher. De naam roept ook een legende op met betrekking tot het gouden dak, een symbool van rijkdom of prestige in de moderne tijd. Hoewel het voor het publiek gesloten is, blijft de gevel een zichtbaar getuigenis van de stedelijke geschiedenis van de regio Centre-Val de Loire