Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Beynes, gelegen in de vallei van de Mauldre (Yvelines), vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw onder impuls van de heren van Montfort, vazalen van koning Robert de Vrome. Geconfisseerd aan Guillaume de Henaut om de treden van het koninklijke landgoed te beschermen tegen de Normandiërs, wordt de site versterkt door Amaury I en Amaury II de Montfort, vervolgens door Richard de Montfort tussen 1087 en 1092. Dit eerste castrum verzette zich in 1092 tegen de aanvallen van Willem de Roux, koning van Engeland, die zijn strategische rol in het verdedigen van Capetisch grondgebied markeerde.

De eerste schriftelijke vermelding van een castrum in Beynes dateert uit 1176, hoewel archeologische opgravingen geen sporen onthulden voor de 12e eeuw. Op dat moment beschermde het kasteel een grote kruising (Orléans-Beauvais as) en een ford op de Maulderre, een verdedigingslinie voor Parijs. Een stenen vermijd kerker, omgeven door een behuizing en toegankelijk door een houten toren, is gebouwd buiten overstromingsgebieden in de buurt van de kerk. Het dorp, omringd door een driedeursmuur ("de Paris," "de Mantes," "du Château"), huisvest tot 850 inwoners in de 13e eeuw, wat het demografische en economische belang weerspiegelt.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog onderging het kasteel grote ommezwaaien om zich aan te passen aan de naakte artillerie: de kerker was verbijsterd, een tweede behuizing met negen halfronde torens werd toegevoegd, en kazematten die door artillerie boulevards werden overweldigd werden gebouwd. Twee versterkte kastanjes hebben toegang tot het dorp en de rivier. De site blijft een belangrijk garnizoen voor de verdediging van het koninklijke landgoed tot de 15e eeuw.

Vanaf de 15e eeuw verloor het kasteel zijn militaire rol met de uitbreiding van het koninklijk domein. Robert d'Estouteville, de kamerheer van Karel VII, veranderde hem in een residentie van plezier. In de 16e eeuw kwam hij in handen van figuren die dicht bij de macht stonden: Guillaume Poyet (kanselier van Frankrijk), Anne de Pisseleu en Diane de Poitiers, favoriet van Henri II. Deze laatste heeft een nieuw huis gebouwd door architect Philibert Delorme, pionier van de lijmlamlet voor de frames. Het kasteel werd een ontmoetingsplaats van de aristocratie, zoals in 1688 tijdens de ontmoeting tussen Madame Guyon en pater Fénelon.

Het kasteel werd verlaten na de revolutie en diende als steengroeve voor het dorp voordat het in 1967 door de gemeente werd gekocht. Opgravingen (1995-1999) en consolidatiewerkzaamheden maken het mogelijk deze te beschermen. Gerangschikt een historisch monument in 2014, het is nog steeds in verval, zoals de ineenstorting van een muur sectie in 2016. Vandaag de dag zijn vrijwilligersprojecten erop gericht de ruïnes te stabiliseren en open te stellen voor het publiek.

Externe links