Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Marzac Castle, gelegen in Tursac, Dordogne (New Aquitaine), is een gebouw gebouwd tussen de late 15e en 17e eeuw. Gelegen op een hoogte met uitzicht op de Vézère ongeveer 60 meter, het historisch gecontroleerde rivier navigatie met het Petit-Marzac kasteel. De site werd in de 13e eeuw bezet door de familie Marzac, voor het eerst genoemd in 1294 met Guichard de Marzac. Tijdens de Honderdjarige Oorlog veranderde het hol meerdere malen van hand tussen het Engels en het Frans, voordat het in de 15e eeuw werd herbouwd door de familie van Campniac, vervolgens doorgegeven aan de Roffignac.

Het huidige kasteel bestaat uit een rechthoekig huis geflankeerd door vier ronde torens en een vierkante traptoren, allen bekroond met mâchicoulis en ronde paden. Een 16e-eeuwse begrafeniskapel, versierd met schilderijen, en een 17e-eeuwse ronde duivenhuis completeren het geheel. Door de eeuwen heen kwam het landgoed in handen van nobele families, waaronder de Carbonnier de Marzac (afstammelingen van de privateer Jean Bart door alliantie) en de Fleurieu. In 1915 verwelkomde graaf Alphonse Claret de Fleurieu de Japanse schilder Foujita, die er enkele maanden woonde.

Het kasteel werd in 2019 overgenomen door de familie Guyot, eigenaar van het kasteel van Bridoire. Dit laatste herstelde zich voor een opening voor het publiek in de vorm van een ontsnappingsspel, een project vertraagd door de Covid-19 pandemie. Het landgoed, dat 288 hectare beslaat, omvat ook gemeenten, een Franse tuin en bijgebouwen. In 2023 diende hij als podium voor de Fortune-serie van Frankrijk.

De architectuur van het kasteel weerspiegelt zijn evolutie: middeleeuwse defensieve elementen (doven gevuld, moorddadig) zijn naast Renaissance toevoegingen zoals de vensterramen en gewelfde galerieën versierd met schilderijen. Het terras, omgeven door steunmuren, biedt een prachtig uitzicht op de vallei van de Vézère, terwijl de ronde duivenboom, typisch voor seigneuriale landgoederen, zijn agrarische en symbolische status benadrukt. De site, privé, blijft een belangrijke getuigenis van het perigordin erfgoed, gekenmerkt door Frans-Engelse conflicten en de invloed van grote regionale families.

Externe links