Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kasteel van Cramahé en Charente-Maritime

Charente-Maritime

Kasteel van Cramahé

    1 Château de Cramahe
    17220 Salles-sur-Mer

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1518
Creatie van het fief
1539
Bevestiging van de vergoeding
1685
Emigratie van de laatste Chateigner
1739
Verkoop aan Gayot de Mascrany
1753
Reconstructie van het kasteel
1925
Gedeeltelijke classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Geregistreerde MH

Kerncijfers

Pierre Chasteigner - Eerste heer van Cramahé Burgemeester van La Rochelle, anobli in 1518.
Roc Chateigner - Laatste protestantse vertegenwoordiger Emigreerde in 1685 na intrekking.
Jean-Baptiste Gayot de Mascrany - Acqueren en reconstructeur Het huidige kasteel werd gebouwd in 1753.
Samuel Lemit - Ondernemer en architect Auteur van de plannen van het nieuwe kasteel.
Marie-Suzanne-Joséphine Harouard de Saint-Sornin - Eigenaar in de 19e eeuw Laatste erfgenaam voor familieoverdracht.

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Cramahé ontstond in 1518 toen de hertogin van Longueville het land oprichtte als fief voor Pierre Chasteigner, burgemeester van La Rochelle. Deze protestantse afkomst behield het landgoed tot de intrekking van het edict van Nantes in 1685, toen de laatste vertegenwoordiger, Roc Chateigner, emigreerde. Het kasteel werd vervolgens overgedragen aan Henriette-Céleste de Béjarry, getrouwd met Pierre-Louis Green de Saint-Marsault, waarna hij in 1739 werd overgedragen aan Jean-Baptiste Gayot de Mascrany, die hem in 1753 liet herbouwen.

Het oude huis, als oud beschouwd, wordt vervangen door een moderner huis ontworpen door ondernemer Samuel Lemit. In 1764 werd het kasteel overgedragen aan de zoon van Gayot de Mascrany en in 1807 verkocht aan Michel-Augustin Garros. Het landgoed, toen uitgestrekt (18 ha wijnstokken, 40 ha weilanden, 32 ha hout en 69 ha ploegenland), wisselde in 1811 en 1828 weer van hand en ging met name door naar de Harouard families van Saint-Sornin en Larocque-Latour, wiens armen nog steeds de gevel sieren.

De toegangspoort en de poort, getuigen van deze turbulente geschiedenis, zijn geclassificeerd als historische monumenten in 1925. Het kasteel illustreert de architectonische en sociale veranderingen van de protestantse adel in Aunis, tussen de Renaissance en de 19e eeuw, gekenmerkt door religieuze conflicten en familieerfgoed.

Externe links