Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kasteel van Longevergne à Anglards-de-Salers dans le Cantal

Patrimoine classé
Patrimoine défensif
Demeure seigneuriale
Château
Cantal

Kasteel van Longevergne

    6 Lieu dit Longevergne
    15380 Anglards-de-Salers
Château de Longevergne
Château de Longevergne

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
1600
1900
2000
1409
Bruiloft Marguerite de Longevergne
1493
Huwelijk Lucque de Bort
1515
Jeanne d'anglars huwelijk
XVe siècle
Eerste bouw
milieu du XVe siècle
Eerste bouw
1904
Troubadour-stijlherstel
1904-1905
Troubadour-stijlherstel
18 novembre 2002
Historische monument classificatie
2022
Verandering van eigenaar
été 2024
Openbaar
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Het kasteel, in zijn geheel, inclusief interieur met decoraties van lambrisering, open haarden, stucwerk inclusief woonkamer, eetkamer, bibliotheek en kamers (zie ZL 71, 72): inschrijving bij decreet van 18 november 2002

Kerncijfers

Marguerite de Longevergne - Erfgenaam van het kasteel Vrouw Hugues de Bort in 1409.
Hugues de Bort - Heer en kapitein Eerst bekende echtgenoot verbonden met het kasteel.
Lucque de Bort - Laatste Bort erfgename Stuur Longevergne naar de Dingulars in 1493.
Bertrand d’Anglars - Heer van Soubreveze Man van Lucque de Bort in 1493.
Jeanne d’Anglars - Vrouwe van Longevergne Getrouwd met Guynot de Montclar in 1515.
Guynot de Montclar - Heer van Montbrun Oprichter van de eigenaar Montclar tak.
Gilberte de Montclar - Laatste erfgename Montclar In 1663 getrouwd met Murat.
Bobin - Architect (begin 20e) Richtt de restauratie van 1904-1905.
C. Capossela et V. Jonard - Huidige eigenaars Aanschaf van het kasteel sinds 2022.

Oorsprong en geschiedenis

Longevergne Castle is een middeleeuws gebouw gebouwd in de 15e eeuw in de Marsvallei, in Anglards-de-Salers (Cantal), 530 meter boven zeeniveau. Het bestaat uit een drie-level rechthoekige huis lichaam, geflankeerd door een achthoekige toren en twee ronde torens met een rond pad. Deels herbouwd in 1904-1905 door architect Bobin, het heeft gedragen troubadour-stijl interieurs en neo-gotische decoraties, met behoud van defensieve elementen zoals mâchicoulis.

Het kasteel is verbonden met verschillende adellijke families: de Bort (vanaf 1409, via het huwelijk van Marguerite de Longevergne met Hugues de Bort), de Dingulars (vanaf 1493, door de vereniging van Lucque de Bort met Bertrand Dingulars), en vervolgens de Montclars (vanaf 1515, met Jeanne Dinglars en Guynot de Montclar). Deze opeenvolgende allianties getuigen van de huwelijksstrategieën van de Auvergne-adel tussen de 15e en 17e eeuw. Gilberte de Montclar, de laatste erfgename in 1663, markeerde het einde van deze lijn.

Het kasteel werd in 2002 omwille van zijn architectuur en interieur (lamming, open haarden, stucwerk) gerestaureerd in het begin van de twintigste eeuw in een romantische stijl, waarbij middeleeuwse erfgoed en eclectische toevoegingen werden gemengd. Sinds 2022 is het eigendom van C. Capossela en V. Jonard, die van plan zijn om het te openen voor het publiek en de kamers voor de zomer van 2024.

Historische bronnen, zoals het Statistical Dictionary of the Cantal (Ribier du Châtelet), benadrukken zijn rol in de lokale geschiedenis, terwijl de archieven van Mérimée haar inscriptie voor het hele gebouw specificeren, inclusief de interieurdecoraties. De architectuur weerspiegelt de evolutie tussen oorspronkelijke verdedigingsfunctie en aristocratische residentie verfraaid.

Het kasteel in de buurt van Mauriac illustreert ook de seigneuriale dynamiek van de Haute-Auvergne, waar nobele families strategische gebieden tussen vallei en bergen beheersten. De komende opening maakt deel uit van een verlangen naar erfgoedverbetering, typisch voor Franse particuliere kastelen in de 21e eeuw.

Externe links