Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Noaillac, gelegen in de gemeente Penne-d'Agenais (Lot-et-Garonne), is ontstaan in de late 12e of vroege 13e eeuw met de bouw van een Romaanse toren, nog steeds zichtbaar binnen de structuur. Hoewel niet genoemd in de 13e eeuw feodale eerbetoon, de site wordt geassocieerd met de familie van Noaillac, gerelateerd aan de Paga. Het eerste geschreven spoor dateert van 1416, toen het ostal (nobele woning) werd genoemd als eigendom van Arnaud Bayle, toen waarschijnlijk een gewelfde kamer werd toegevoegd aan de bestaande toren.

In de 15e eeuw werd het kasteel een co-seigneurie verdeeld tussen de families Bonal en Latour. Charles de Montpezat, heer van de plaats, bracht hulde aan de koning in 1472 voor Noaillac en andere landen. Toen hij overleed, erfde zijn zus Esther de Montpezat, echtgenote van Hélie de Bonal, het landgoed. Hun afstammeling, Yon de Bonal, bevestigde het bezit in 1540 onder François I. Deze periode zag de uitbreiding van het kasteel: bouw van een traptoren met schroeven, een nieuw huis tegen de kerker, en een kastelenkapel voltooid in 1530. Een tweede woning wordt ook gebouwd in de behuizing, die de aanwezigheid van coseigneurs weerspiegelt.

In 1572 gaf Antoine de Latour het kasteel aan Antoine de Ladugie, wiens dochter Catherine in 1587 met kapitein Huguenot Jean de Vivans trouwde. Onder hun auspiciën werd de tweede residentie verlaten ten gunste van de eerste, gerenoveerd in de late 16e en vroege 17e eeuw. Hun afstammeling, Henri de Vivans, markies en brigadier van de cavalerie, vervolgde de lijn totdat de seigneury werd opgericht als markiesaat in 1696. Het kasteel veranderde vervolgens meerdere keren van hand: in 1776 gekocht door Bernard Dedieu, vervolgens door Nicolas de Neymet tijdens de Revolutie, bleef hij tot 1952 in de laatste familie. In 1990 werd de architectuur toegevoegd aan de historische monumenten sinds het kadaster van 1830.

Externe links