Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Rebetz heeft zijn oorsprong in de 12e eeuw met een eerste getuigd gebouw. Door de eeuwen heen kwam hij in handen van invloedrijke families, zoals de Malherbe, die in 1473 hun eigenaar werden. Robert Malherbe, schildknaap en kamerheer van koning Lodewijk XI en Lodewijk XII, gaf de seigneurie door aan zijn neef Charles Pellevé, getrouwd met Hélène de Faÿ. Hun zoon, Kardinaal Nicolas de Pellevé, begon in de 16e eeuw met de bouw van een nieuw kasteel in renaissancestijl, dat het architectonisch hoogtepunt van het landgoed markeert.

In 1622 wijdde de dichter Jean Loret een werk aan de heer van Rebetz, Philippe de Pellevé, abt en neef van de kardinaal. Het kasteel veranderde vervolgens van hand door huwelijksbanden: het echo van het Morlet du Museau in 1633, toen de Massol de Rebetz in 1692. In 1777 werd het landgoed uitgebreid tot meer dan 325 hectare. De markiesat de Rebetz, begiftigd met rechten van hooggerechtigdheid, gesymboliseerd door patibulaire vorken, belichaamt vervolgens de lokale seigneuriële macht.

De Franse Revolutie markeerde een dramatisch keerpunt: in 1791 verwierf Félix-Pierre Geoffroy de Charnois het landgoed en vier jaar later werd het kasteel verwoest. De stenen worden gebruikt om een klein kasteel op te richten vanaf de veranda, terwijl de gemeenten, georganiseerd rond een vierkante binnenplaats, worden bewaard. In 1843 heeft landschapsarchitect Louis-Sulpice Varé het park opnieuw ontworpen, de laatste getuigenis van het huidige gefragmenteerde maar met geschiedenis beladen erfgoed.

Externe links