Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Christophekathedraal van Belfort, oorspronkelijk ontworpen als abdijkerk, werd gebouwd tussen 1727 en 1750 onder leiding van Jacques Philippe Mareschal, met ondernemer Henri Schuller. De funderingen, gezegend in oktober 1727, gebruikten roze zandsteen gewonnen uit Ofemont, 3 km van Belfort. De eerste schatting was 146,334 pond, en het werk ging snel ondanks aanpassingen van het plan.

Het gebouw, geopend om te aanbidden in 1750, werd niet volledig voltooid tot 1845 met de toevoeging van de zuidelijke toren. In 1930 werd het monument een kathedraal toen het bisdom Belfort-Montbéliard werd opgericht. De zoon van Henri Schuller, betrokken bij zijn bouw, werd zelfs de abt. Tussen 2016 en 2024 vonden grote restauraties plaats die van invloed waren op de gevel, het dak en het verwarmingssysteem.

De kathedraal wordt architecturaal onderscheiden door zijn drie-delige gevel (centrale veranda omlijst door twee torens) en zijn beschermde meubels, waaronder beelden van Antoine Cupilard en schilderijen van Gustave Dauphin. Het huisvest twee historische orgels, waaronder die van Jean-Baptiste Waltrin (1752), gerestaureerd in 2012. De acht klokken, gesmolten in 1903 door Ferdinand Farnier, sierden de noordelijke en zuidelijke torens.

Vandaag de dag blijft de kathedraal een actieve plaats van aanbidding, gediend door de parochie van Saint-Jean-Baptiste. Het organiseert zondagsmis, sacramenten en diocesane feesten. Zijn artistieke erfgoed en zijn spirituele rol maken het een emblematisch monument van Bourgondië-Franche-Comté.

Externe links