Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kerazan Manor House, gelegen nabij Loctudy in Finistère, heeft zijn oorsprong in de late 16e eeuw, toen de familie Kerflous bouwde een kasteel. De laatste verhuisde vervolgens naar de Drouallen, wiens lid deelnam aan de vangst van Rio de Janeiro onder Duguay-Trouin. In de 18e eeuw erfden de Graven van Rosmorduc uit het huis Le Gentil het landgoed en transformeerden het diep: een verdieping toevoegen, ramen uitbreiden, het dak repareren en een Engelstalig park creëren. Het huis werd in 1793 tijdens de Revolutie in beslag genomen en verkocht na de veroordeling van zijn eigenaar, graaf Louis de Rosmorduc, de cauliaanse chef.

In de 19e eeuw veranderde het herenhuis meerdere malen van hand, met name met Alour Arnoult, die in 1847 zijn interieur heeft gerenoveerd. Zijn afstammeling, Georges Arnoult, lid van het parlement voor Finistère, gaf het eigendom aan de Astor familie door door het huwelijk van zijn dochter Noémie met Joseph Astor. De laatste, burgemeester van Quimper, is een uitzonderlijke collectie schilderijen en aardewerk, verrijkt door zijn zoon Joseph-Georges Astor. De laatste, senator burgemeester van Quimper en oprichter van het Musée des Beaux-Arts de la ville, verliet in 1928 het herenhuis en zijn collecties aan het Institut de France, op voorwaarde dat hij een stichting en een school van borduurwerk, actief tot 1966.

Het herenhuis, geclassificeerd als een historisch monument in 2000 voor zijn gevels, daken, vijf interieurkamers en het 18e eeuwse hydraulische systeempark, onderscheidt zich door zijn architectuur die een geheel van klassieke huizen en een oude vleugel combineert. De woonkamers behouden de 18e en 19e eeuwse muren, terwijl de muren grote werken huisvesten, zoals de fresco's van Théophile Deyrolles of de schilderijen van Maurice Denis. Het park, geïnspireerd door Engelse tuinen, omvat droge gracht, een middeleeuwse moestuin en historische hydraulische elementen. Het landgoed staat ook bekend als decor voor de Tipiak commercial 1993.

De collectie van het herenhuis is opmerkelijk, met Bretonse schilderijen uit de 16e tot de 19e eeuw, de faiences van Quimper (met inbegrip van een unieke cello in faience van 1,20 m geschilderd door Alfred Beau), en werken van kunstenaars als Auguste Goy of Desiré Lucas. Joseph-Georges Astor, gepassioneerd over kunst ondanks een gehoorstoornis, maakt deze collectie compleet en verfraait het interieur. Vandaag de dag blijft het Kerazan herenhuis, eigendom van het Institut de France, open voor het publiek en getuigt van de artistieke en sociale geschiedenis van Bretagne.

De familie Rosmorducs, betrokken bij de oorlogen in de Kaukasus, de Arnoults, betrokken bij de politiek, en de Astors, beschermers van de Bretonse kunst en ambachten. De borduurschool opgericht door Joseph-Georges Astor trainde tientallen jonge meisjes, waarvan velen voor Le Minor werkten. De erfenis van het Institut de France garandeert het behoud van dit erfgoed, terwijl het zijn culturele en educatieve rol in Bretagne volhoudt.

Externe links