Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Lameilhé is een uniek oecumenisch centrum, geboren uit het verlangen om te voldoen aan de spirituele behoeften van een groeiende wijk in Castres in de jaren zestig. In die tijd breidde de stad zich snel uit, en de kerken van het stadscentrum, zoals de kerk van Saint-Jacques-de-Villegoudou, werden onvoldoende voor alle parochianen. Tegen deze achtergrond werd in april 1968 onder leiding van pater Jean-Pierre Adell een tijdelijke kapel opgericht, genaamd het huis Johannes XXIII ter ere van de gelijknamige paus. Deze tijdelijke plaats gaat vooraf aan de oprichting van een nieuwe parochie en een parochieraad bestaande uit inwoners van het district, wat het begin markeert van het project van een permanente kerk.

Het oorspronkelijke project omvatte twee afzonderlijke gebouwen: een katholieke kerk en een protestantse tempel voor de Gereformeerde Kerk. Echter, onder leiding van de protestantse pastoor en pater Adell, besloten de twee gemeenschappen hun inspanningen te bundelen om een enkele plaats van oecumenische aanbidding te bouwen. De Albige architect Henri Brunerie is verantwoordelijk voor het ontwerpen van dit innovatieve gebouw, dat uiteindelijk in 1973 wordt ingewijd. De kerk van Lameilhé onderscheidt zich door zijn ruimtelijke organisatie, met ruimtes gereserveerd voor elke bekentenis en gedeelde ruimtes, symboliseren eenheid in verscheidenheid.

Het voormalige huis van Johannes XXIII, dat na de inhuldiging van de nieuwe kerk verouderd was geworden, werd vervolgens overgebracht naar de kolonie van Goede feestdagen. Dit oecumenische project weerspiegelt een baanbrekende benadering van de interreligieuze dialoog in een jaren zeventig Frankrijk gekenmerkt door sociale en stedelijke transformaties. Het illustreert ook de aanpassing van religieuze instellingen aan de veranderende behoeften van de bevolking, in een context van modernisering en uitbreiding van steden.

Externe links