Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Martin de Néry, gelegen in het departement Oise in de regio Hauts-de-France, is een composiet gebouw waarvan de oudste delen dateren uit de jaren 1140. De late romaanse klokkentoren, gekenmerkt door een triomfboog gesneden van gebroken stokken en een kluis in een gebroken wieg, wordt toegeschreven aan dezelfde werkplaats als het koor van Sint-Pieters kerk van Béthisy-Saint-Pierre. Deze klokkentoren, 37 meter hoog, werd in de zestiende eeuw overtroffen door een stenen pijl geflankeerd door vier flamboyante klokkentorens, ter vervanging van een vroegere romaanse structuur.

Het koor, gebouwd tussen 1260 en het begin van de 14e eeuw, illustreert de late stralende stijl met een apsis met vijf ruiten zonder hoofdzuilen, een innovatie die na 1260 verscheen. De gewelven en glas-in-loodramen van het koor werden in de 16e eeuw gereconstrueerd, waarin het vroege schip, beschreven als donker en laag, grote transformaties onderging. Het huidige schip, van neogotische stijl, werd ingehuldigd in 1901 na de sloop van het Romaanse schip en zijn kusten aan het einde van de 19e eeuw.

De kerk herbergt opmerkelijke meubels, waaronder 16e eeuwse kraampjes geclassificeerd als historisch monument, versierd met barmhartigheid en accommodaties gesneden met flamboyante en herboren gotische motieven. De fragmenten van renaissance glas in lood, daterend uit de eerste helft van de 16e eeuw, vertegenwoordigen de dokters van de kerk als St Jerome en St Gregory de Grote. Deze elementen, samen met de bronzen klok van 1727, getuigen van de artistieke en historische rijkdom van de site.

Onder het oude regime was de parochie van Néry afhankelijk van het bisdom Senlis, met het hoofdstuk van de kathedraal als collier van de genezing. De grote tienden keerden terug naar de abdij van Royallieu. Na de Revolutie werd de parochie verbonden met het bisdom Beauvais en vervolgens geïntegreerd in de parochie consolidatie van de herfstvallei in de 20e eeuw. Vandaag, de kerk, aangesloten bij de parochie van Verberie, herbergt vroege zondag Missen vijf keer per jaar.

De buitenkant van de kerk architectuur onthult een schip in onregelmatige klokken, in tegenstelling tot de klokkentoren en het gesneden stenen koor. De klokkentoren, met platte steunbalken, beschikt over een belfortvloer versierd met gebroken gebogen liesbaaien, omgeven door zuilen met hoofdsteden gesneden met waterbladeren en monsterlijke hoofden. De achthoekige pijl, opengewerkt met doculi en rechthoekige openingen, is een opmerkelijk voorbeeld van 16e-eeuwse flamboyante kunst.

Binnen de kerk combineert romaanse elementen, zoals de basis van de gewelfde klokkentoren in een wieg, en gotische toevoegingen, waaronder de grote arcades van het neogotische schip. De hoofdsteden van de triomfboog, versierd met water- en woeste bladeren, en de afgronden van de bogen, illustreren de overgang tussen de Romaanse en Gotische stijlen. Het 17e-eeuwse barokke altaarstuk, hoewel verstoken van zijn originele schilderij, en gesneden kraampjes, markeren de artistieke evolutie van het gebouw door de eeuwen heen.

Externe links