Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Yves, gelegen in het centrum van het dorp Plouray (Morbihan, Bretagne), is een katholiek gebouw waarvan de oudste delen dateren uit de late 15de of vroege 16de eeuw, zoals blijkt uit een inscriptie van 1486 in het transept. De huidige structuur is echter het resultaat van een ingrijpende revisie in het 3e kwart van de 17e eeuw, gekenmerkt door gegraveerde data (1661, 1662, 1687, 1688) en elementen zoals de bentier van 1688 of het 17e eeuwse altaar, later gerestaureerd. De klokkentoren, die in 1836 werd verpletterd, werd in 1889 herbouwd, terwijl de huidige kluis (1902) een 1787 paneel verving.

Tot 1839 werd de kerk gewijd aan Sint-Rivoal (of Saint-René), voordat ze onder het beschermheerschap van Sint-Yves werd geplaatst. Het meubilair omvat 17e en 18e eeuwse retables, 1829 kraampjes en 16e en 17e eeuwse doopvonten. De gehamerde wapens van de Rohan prinsen van Guémené, evenals die van de lokale heren (van Guidfos, van Nouay), herinneren aan de feodale banden van het gebouw. In 1935 werd een historisch monument opgericht, dat de architectonische en religieuze evolutie van het landelijke Bretagne illustreert.

De buitenkant wordt onderscheiden door de Renaissance dakramen (circulaire of rechthoekige), een ossuarium onder de klokkentoren, en een gedeeltelijk gedateerde westelijke gevel van 1486. Binnen, het koor huizen een altaar van de zeventiende eeuw gevorderd na 1965, terwijl de armen van de transept huis altaren van de achttiende en negentiende eeuw. De talrijke inscripties (1867 in de veranda, 1687 onder de kluis) en beeldschilderingen voltooien dit rijke erfgoed, dat de liturgische en sociale transformaties van de parochie weerspiegelt.

Externe links