Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Radegonde, gelegen in het hart van het gelijknamige dorp Aveyron, is een 13e eeuws gotisch gebouw, grondig herontworpen in de 14e en 15e eeuw tot een versterkte kerk. Zijn oorsprong dateert uit een bescheiden Romaanse kerk, waarvan de eerste twee overspanningen van het schip blijven. In de 13e eeuw werden het koor en de voorloper herbouwd in gotische stijl, versierd met muurschilderingen, waarvan een fragment Eva in het Paradijs en bedevaartsscènes naar Saint Radegonde afbeeldt. Deze fresco's, herontdekt in 1937, getuigen van lokale toewijding en middeleeuwse overtuigingen gerelateerd aan de wonderen van de heilige.

Vanaf 1360, geconfronteerd met de dreigingen van de Honderdjarige Oorlog, werd de kerk omgetoverd tot een versterkte schuilplaats in opdracht van de bisschop van Rodez, heer van het dorp. Een 20 meter hoge westelijke toren werd boven de ingang gebouwd, geflankeerd door uitlopers en een steile rand, terwijl het schip van twee tot drie verdiepingen werd verhoogd om zo'n twintig kamers toegankelijk door ladders te herbergen. In de eerste periode werd een put gegraven om de autonomie van de vluchtelingen te waarborgen. Deze aanpassingen weerspiegelen de aanpassing van religieuze gebouwen aan een conflictcontext, waar kerken ook dienen als bescherming voor mensen en hun eigendommen.

In de jaren 1300, een noordelijke kapel gewijd aan Saint Hilaire de Poitiers werd toegevoegd, overtroffen door een zes verdiepingen tellende toren met een spiraalvormige trap, waardoor het aantal kamers op 29. In de 15e eeuw voltooide een zuidelijke kapel (Notre-Dame-de-Pitié) de vervalsing, en werd een zuidelijke toren gebouwd, met inbegrip van een onafhankelijke ruimte voor de voorafgaande. De verdediging werd gemoderniseerd met mâchicoulis vervangen door schauguettes, en een rondweg werd gebouwd in corbellatie. In 1477 werd Deodat Randeynes de eerste kapitein die het bevel voerde over de schuilplaats.

De klokkentoren, toegevoegd in de 16e eeuw, liep de westelijke toren. De volgende eeuwen zag episodic gebruik van de kamers, ondanks episcopale verboden. In de 19e eeuw werden grote veranderingen doorgevoerd: de sacristie werd gebouwd in 1869 met materialen die van de verdediging werden hersteld, en in 1875 breidde de architect F. Mazenq het heiligdom uit van een neogotische driezijdige bed, versierd met glas-in-lood ramen die doen denken aan de wonderen van de heilige Radegonde. In 1925 werd een historisch monument opgericht en in 1925 werd de kerk gerestaureerd.

De kerk herbergt ook overblijfselen van de heilige Radegonde, arriveerde in Aveyron na de ontheiliging van zijn graf door de Hugenoten in 1562. Deze relikwieën maakten Sainte-Radegonde tot een lokale bedevaartsplaats, die het spirituele belang ervan versterkt. De muurschilderingen van de 13e-XIVe eeuw, inclusief die van het Paradijs-terrestrisch, en de defensieve regelingen maken dit tot een uitzonderlijk getuigenis van middeleeuwse religieuze en militaire architectuur in Rouergue.

Externe links