Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Christophe de Neufchâteau, gelegen in het departement Vosges, vindt zijn oorsprong in een eerste ongedocumenteerd gebouw, aan het begin van de 12e eeuw vervangen door Theomar, Abbé de Saint-Mansuy de Toul. Zijn opvolger, Ricuin (1108-1124), wijdde deze reconstructie. Het huidige gebouw is volledig herbouwd in de eerste helft van de 13e eeuw, dan verrijkt in de 14e eeuw door de toevoeging van een kapel in het zuiden van de veranda en de gewelf van de tweede noordelijke spanwijdte van het koor. Deze transformaties duurden tot de 16e eeuw, met grote werken zoals het gewelven van de onderkant en de bouw van de kapel van lettertypen in 1505, gefinancierd door de familie Woiriot.

In de 17e eeuw werd de noordelijke sacristie in 1617 opgericht door meester-metselaar Claude Simon, terwijl structurele reparaties de volgende eeuwen markeerden: de wederopbouw van de structuur in 1732, de restauratie van de hoofdsteden in 1861, en de vervanging van de pijl door een dak in het paviljoen tussen 1866 en 1869, onder leiding van architect Humbert. In 1898 bracht de metselaar Mariotte de basis van de batterijen vrij en herwerkte de stoep. Gerangschikt een historisch monument in 1908, de kerk wordt gekenmerkt door zijn begrafenis kapel versierd met een twaalf-key kluis, genaamd "steen kant uniek in Frankrijk.".

Het gebouw herbergt ook een opmerkelijk meubilair erfgoed, waaronder een orgel, en illustreert de architectonische evolutie van Lotharingen, waarbij Gotische en Renaissance stijlen worden gemengd. Historische bronnen, zoals het werk van Marie-Claire Burnand of François de Liocourt, benadrukken het belang ervan in het religieuze en erfgoedlandschap van het Grote Oosten. De opeenvolgende interventies, van middeleeuwse abdijen tot moderne ambachtslieden, getuigen van de verankering in de lokale geschiedenis, van haar middeleeuwse rol tot haar hedendaagse behoud.

Externe links