Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Kerzerho-uitlijningen, gelegen in de stad Erdeven in Morbihan, vormen een uitzonderlijk megalithisch ensemble uit Neolithicum. De site beslaat ongeveer 2,7 km west in het oosten en bestaat uit bijna 1100 menhirs, georganiseerd in verschillende verschillende uitlijningen. Deze menhirs, soms van grote grootte (sommige meer dan 6 meter), zijn verdeeld in secties zoals Kerzerho, Kerjean of Mané-Bras, met verschillende oriëntaties. Een deel van de site werd vernietigd in de 19e eeuw toen een departementale weg werd gebouwd, maar het westelijke uiteinde werd geclassificeerd als een historisch monument in 1862.

Prosper Mérimée beschreef deze site in zijn boek Notes d'un voyage dans l'Ouest de la France (1836), die later de schade van wegenwerken aan de kaak stelde. In 1884 ondernam Félix Gaillard een controversiële restauratie, bekritiseerd door Zacharie Le Rouzic vanwege zijn gebrek aan strengheid. Deze laatste merkte ook op bijzonderheden, zoals een menhir gegraveerd met een "embush," het enige voorbeeld van pariëtale kunst in Bretonse uitlijningen. Recente archeologische verkenningen van het terrein werden uitgevoerd, ook in 2007, om beboste gebieden te identificeren.

Kerzerho's uitlijningen presenteren een complexe organisatie, met secties zoals "Kerzerho Giants" (drie menhirs meer dan 6 meter) of de uitlijning van Coët er Blei, waar sommige blokken sporen van bijten door dragers dragen. De lokale legende geeft hun oorsprong aan de versteening van Romeinse soldaten door Saint Cornély, waardoor de site wordt gekoppeld aan Bretonse folklore. Tegenwoordig zijn sommige uitlijningen beschermd en toegankelijk voor het publiek, hoewel sommige delen verborgen blijven door vegetatie of geïntegreerd zijn in agrarische muren.

De Mané-Bras sectie, gelegen op het noordelijke buigpunt van de site, heeft 364 menhirs, waarvan sommige tot een voormalige megalithische behuizing kunnen behoren. De opgravingen onthulden depressies die overeenkomen met oude steengroeven, wat wijst op het hergebruik van stenen door lokale bevolkingen. In Kerjean is een bebost perceel de thuisbasis van 15 menhirs, waarvan sommige sporen dragen van pogingen om te snijden, wat de transformaties van de site door de eeuwen heen illustreert.

In 2023 werd de uitlijning van Coët er Blei opgenomen in historische monumenten, waardoor de bescherming van dit erfgoed werd versterkt. Archeologische studies, zoals die van de NFB in 2007, blijven de kennis van deze emblematische site van Bretonse megalithisme verrijken. Ondanks historische veranderingen blijven de afstemmingen van Kerzerho een belangrijke getuigenis van de culturele en religieuze praktijken van Neolithicum in Bretagne.

Folklore associeert deze menhirs met versteeningsverhalen, terwijl wetenschappelijk onderzoek hun waarschijnlijke rol in territoriale rituelen of markeringen benadrukt. Tegenwoordig trekt de site evenveel om zijn mysterie als om zijn archeologische waarde, die de rijkdom van het prehistorische Bretonse erfgoed belichaamt.

Externe links