Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sainte-Catherine kerk van La Roche-Derrian, gelegen in de Côtes-d'Armor, is een religieus gebouw waarvan de bouw begint aan het einde van de 13e eeuw, met elementen nog steeds zichtbaar vandaag, zoals de kapel van de lettertypen of de eerste overspanning van het schip. Het gebouw heeft grote schade opgelopen tijdens de slag van 1347 en vereist een gedeeltelijke reconstructie die door hetzelfde meesterwerk als dat van de kathedraal van Tréguier zou kunnen zijn uitgevoerd, zoals blijkt uit stilistische overeenkomsten (vertrekken van hoofdsteden, friezen, lage gewelven).

In 1376 financierden Rolland de Kersaliou en zijn vrouw Méance Toupin, plaatselijke heren benoemd door hertog John IV van Montfort, de bouw van een grote kapel in de zuidelijke vleugel van het koor. Deze laatgotische kapel is geïnspireerd op ducale modellen zoals de Folgoët kapel. Tegelijkertijd werd een kleine noordelijke kapel opgericht met een vuur en een graf, terwijl een pontificale zeepbel van 1389 de noodzaak aangaf van grote reparaties, waaronder de westelijke gevel, de klokkentoren en de zuidelijke veranda.

Na de verwoesting van het kasteel en de stadsmuren door Johannes IV in 1394 werd de kerk versterkt door Olivier de Clisson. Er worden defensieve wijzigingen aangebracht, zoals de toevoeging van een metseltrap met moordenaars en de uitbreiding van een kapel in het bewakingskorps. De pijl, vernietigd door de bliksem in 1793, werd herbouwd in 1820, vergezeld van een uitgebreide restauratie en de toevoeging van een sacristie. Andere werken werden uitgevoerd in 1890 (reconstructie van de gevel van de zuidelijke veranda) en 1894 (noord van de rozenkrans).

De architectuur van de kerk combineert romaanse en gotische invloeden, met opmerkelijke elementen zoals het bed geïnspireerd door de Beauport Abbey, gewelven op dogische kruisen, en sporen van 14e eeuwse polychromie achter het orgel. De klokkentoren, kenmerkend voor de tregor stijl, heeft typische bessen patronen en een pijl herbouwd in de 19e eeuw. In 1913 werd een Historisch Monument gerund, de kerk behoudt ook resten van vestingwerken en een 20e eeuws glas-in-lood raam ter herdenking van de slag van 1347.

Binnen, de zeven-span-schip wisselt diverse steunstukken (cylindrische kolommen, achthoekige pijlers) en dubbele boog met directe penetratie, een zeldzame regeling voor de tijd. De seigneurkapel van Kersaliou, met zijn gereserveerde toegang en zijn dakpaneel, illustreert de aristocratische patronage. Latere wijzigingen, zoals de uitbreiding van het noordelijke onderpand of de toevoeging van een versterkte vermindering, weerspiegelen de opeenvolgende aanpassingen van het gebouw aan militaire en liturgische behoeften.

Externe links