Eerste bouw XVIe siècle (≈ 1650)
Eerste oprichting van de oorspronkelijke kerk.
1824
Herstel van de klokkentoren
Herstel van de klokkentoren 1824 (≈ 1824)
Werk aan de klokkentoren voor 1918.
mars 1918
Totale vernietiging
Totale vernietiging mars 1918 (≈ 1918)
Duits offensief tijdens de Eerste Oorlog.
1928-1930
Volledige wederopbouw
Volledige wederopbouw 1928-1930 (≈ 1929)
Gebouwd in neo-gotische stijlen en art deco.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
In de brontekst worden geen specifieke historische actoren genoemd die verband houden met dit monument.
Oorsprong en geschiedenis
Église Sainte-Marie-Madeleine de Morlancourt, gelegen in het departement Somme in de regio Hauts-de-France, vindt zijn oorsprong in de zestiende eeuw. De klokkentoren, gerestaureerd in 1824, was getuige van een oud architecturaal erfgoed voor zijn totale vernietiging tijdens het Duitse voorjaarsoffensief in maart 1918. Dit conflict markeerde de regio diep en verwoestte eeuwen geschiedenis in een paar dagen.
De reconstructie van het gebouw, uitgevoerd tussen 1928 en 1930, nam een gedurfde mix van neogotische en art deco stijlen, die de geest van naoorlogse vernieuwing weerspiegelt. Gebouwd van baksteen met gesneden stenen elementen, de kerk werd ontworpen volgens een traditionele basiliek plan, met inbegrip van een tweezijdig schip en een driezijdige bed, maar zonder transept. Dit project symboliseerde de veerkracht van lokale gemeenschappen tegen de massale vernietiging die tijdens de Eerste Wereldoorlog werd geleden.
De gevels van de kerk worden onderscheiden door drie rijk gesneden poorten. Het centrale tympanum toont de Pantocraat Christus omringd door engelen, terwijl die van de zijpoorten de Liefdadigheid van Sint-Martin en Maria Magdalena illustreren bij het graf van Christus. Deze werken, gecombineerd met een interieur met een Maagd van medelijden met aangrijpende details (zoals de spons van azijn met Christus) en kleurrijke glazen ramen, benadrukken de artistieke en spirituele dimensie van de wederopbouw.
Binnen voltooien de altaren en standbeelden, waaronder die van het Kind Jezus van Praag, een samenhangend decoratief ensemble, waarbij religieuze traditie en stilistische moderniteit worden gemengd. De kerk belichaamt aldus de herinnering aan de verwoestingen van de oorlog en viert de architectonische en culturele heropleving van Picardië aan het begin van de twintigste eeuw.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen