Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Martin de Cadillac, gelegen in het departement Gironde in de gemeente Cadillac-sur-Garonne, is een katholiek religieus gebouw gebouwd tussen de 4e kwart van de 15e eeuw en de 1e kwart van de 17e eeuw. Opgericht in 1490 door Gaston III de Foix Candale onder de naam van collegiale Saint-Blaise, werd het herbouwd tussen 1541 en 1544 in een late gotische stijl. De architectuur wordt gekenmerkt door een uniek schip gewelfd met kernkoppen, een begrafeniskapel naast het koor, en een klokkentoren geopend met een metselwerk pijl, gebouwd in 1853 door de departementale architect Pierre-Auguste Labbé.

Aan het begin van de 17e eeuw werd de collegiale kerk geflankeerd door een kapel met de graven van de hertogen van Epernon, een lokale adellijke familie, evenals een ondergrondse crypte. Deze kapel, gedateerd 1606, wordt van het schip gescheiden door een stenen hek en polychrome knikkers. Het gebouw bevat opmerkelijke elementen zoals een originele structuur, terracottabeelden van de Heiligen Petrus en Paulus door de gebroeders Virebent van Toulouse, en een monumentaal ijzeren kruis opgericht in 1844. Het ensemble, geclassificeerd als een historisch monument in 2002, illustreert de architectonische en begrafenis evoluties van de Renaissance in de moderne tijd.

De kerk van Saint Martin is nauw verbonden met de geschiedenis van Cadillac, een versterkte stad waarvan de noordelijke muur trouwt. Zijn status als collegiaal, opgericht in de 15e eeuw, weerspiegelt het religieuze en politieke belang van de stad onder invloed van de heren van Foix-Candale en de hertogen van Épernon. De gebruikte materialen zijn voor de meeste elementen, afval voor sacristie en de verschillende covers (mechanische tegels, leisteen) getuigen van lokale constructieve technieken. De westelijke gevel en de klokkentoren, herbouwd rond 1865, markeren een late interventie in een neogotische stijl, typisch voor 19de-eeuwse restauraties.

De classificatie van het gebouw in 2002 beschermt de hele kerk, inclusief de interieurversieringen en directe omgeving. De aanwezigheid van de begrafeniskapel van Epernon, met zijn graven en crypte, maakt het een zeldzaam voorbeeld van aristocratische mortuarium architectuur van de post-Renaissance periode in Aquitaine. De beelden van de gerenommeerde Toulouse artiestenbroers Virebent markeren de artistieke uitwisselingen tussen het Zuidwesten en Languedoc op dat moment. De kerk is tegenwoordig eigendom van de gemeente en blijft een belangrijke getuigenis van het religieuze en seigneuriële erfgoed van de Gironde.

Externe links