Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Saviense kerk van Saint-Savinien, gebouwd tussen de 12e en 13e eeuw, volgt een in 1039 genoemde priorij waarvan er geen overblijfselen zijn. In Saintongeese Romaanse stijl wordt de sobere twee-level gevel geritmatiseerd door gesneden modillons (diermotieven en menselijke maskers) en een vijfpuntige boogpoort. Het heiligdom, in de vorm van een Latijns kruis, omvat een enkel schip van drie overspanningen verlengd door een hemicilindrische apsis gebogen in cul-de-four. De klokkentoren, herbouwd in de 14e eeuw in een Plantagenet Gotische stijl, domineert de noordelijke crusillon en blijft onafgemaakt, bij gebrek aan steun voor de geplande pijl.

De kerk werd zwaar beschadigd tijdens de Honderdjarige Oorlog toen Charente de grens markeerde tussen Engelse en Franse gebieden. In de 19e eeuw, onder impuls van parochiekerk priesters De Moal en Knutt, wordt de vlakke bedzijde (beschadigd tijdens de godsdienstoorlogen) vervangen door een apsis, terwijl de gewelven worden afgeknald in kernkoppen en een stand wordt toegevoegd. De Notre Dame Kapel, in het noorden, herbergt zestien standbeelden van bijbelse personages. Deze grote, zij het controversiële, transformaties behouden het gebouw tot zijn gedeeltelijke classificatie op de Historische Monumenten in 1910 (gevel, schip, klokkentoren), voltooid in 2014 met de inscriptie van het koor en overblijfselen van de priorij.

De kerk is onafscheidelijk van de legende van de heilige Savinianus, bisschop van Sens gemarteld rond 250 en wiens relikwieën, afgezet in de 12e eeuw in het naburige Augustijnse klooster, verdiende hem zijn toewijding. Dit klooster, opgericht in de 13e eeuw en verwoest door de Hugenoten in 1568, speelde een centrale rol in het lokale religieuze leven. De nabijheid van de Charente, een belangrijke rivierslagader, maakte Saint-Savinien tot een strategisch kruispunt in de Middeleeuwen, waar de kerk ook diende als een plaats van gerechtigheid en gevangenschap tijdens de revolutie.

Architectureel illustreert de gevel de overgang tussen romaans en gotisch: het portaal met je dromen wisselt af met blinde archeologieën, terwijl het tweede niveau, doorboord door een centrale baai met gehistoriseerde kolommen, deze symmetrie hervat. Modillons, typisch Saintongese Romaanse kunst, combineren menselijke figuren en fantastische dieren. Binnen, het unieke schip, oorspronkelijk carpented, werd gewelfde dogiven tijdens de 19e eeuw restauraties, gedeeltelijk het Romaanse karakter veranderen. De klokkentoren, met zijn geminieerde baaien en uitlopers, getuigt van de Anglo-Aquitaine invloed van de 14e eeuw.

Het terrein, bezet door de Protohistorie, was een Keltische oppidum genaamd Condate (confluent), dan een plek om steen te halen onder de Romeinen, zoals blijkt uit de nog zichtbare ondergrondse steengroeven. De laatste, nu schuilplaatsen voor 18 soorten vleermuizen, herinneren aan het strategische belang van de rots met uitzicht op de Charente. De kerk, het hart van het middeleeuwse dorp, was ook een symbool van verzet tijdens de godsdienstoorlogen, toen de regio een protestants bastion was. Haar rol in revolutionaire gerechtigheid (de noordelijke transept diende als tribunaal) onderstreept haar anker in de lokale geschiedenis, tussen spiritualiteit en tijdelijke macht.

Externe links