Eerste parochiekerk XIe siècle (≈ 1150)
Gecertificeerd uit deze periode
1632
Gedeeltelijke vernietiging
Gedeeltelijke vernietiging 1632 (≈ 1632)
Tijdens de Dertigjarige Oorlog
1660
Gotische reconstructie
Gotische reconstructie 1660 (≈ 1660)
Na de vernietiging van 1632
1780-1781
Huidige bouw
Huidige bouw 1780-1781 (≈ 1781)
Door Charles Christiani
4 septembre 1985
Een verwoestend vuur
Een verwoestend vuur 4 septembre 1985 (≈ 1985)
Bijna totale vernietiging
1986
Wederopbouw en registratie
Wederopbouw en registratie 1986 (≈ 1986)
Op identiek na brand
9 novembre 1987
MH-classificatie
MH-classificatie 9 novembre 1987 (≈ 1987)
Beschermde gevel en klokkentoren
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De resterende muren van het schip, koor en sacristie (cad. 01 178): inscriptie bij decreet van 26 maart 1986 - De hoofdgevel en de klokkentoren (Box 01 178): classificatie bij decreet van 9 november 1987
Kerncijfers
Charles Christiani - Inspecteur bruggen en rijbanen
Meester in 1780
Weyh de Colmar - Schilder-ontwerper
Plafond- en glas-in-loodglas (1887-1895)
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Maurice d'Orschwiller, gelegen in de Nederrijn in het Grote Oosten, is een religieus gebouw gebouwd in de tweede helft van de achttiende eeuw. Volgens de bronnen, werd het opgericht in 1780-1781 volgens plannen van Charles Christiani, inspecteur van bruggen en koetsen, op een nieuwe site. Dit gebouw verving een vroegere gotische kerk, gedeeltelijk verwoest in 1632 en herbouwd rond 1660, zelf na een eerste parochiekerk die al in de 11e eeuw werd bevestigd. De zijdeuren van het schip dragen de datum van 1780, die deze bouwperiode weerspiegelt.
De kerk onderging verschillende transformaties en verfraaiingen in de 19e eeuw: vergroting van de orgelstand in 1852 om een nieuw orgel te herbergen, vervolgens interieurdecoratie door de schilder Weyh de Colmar (plafond en glas-in-lood glas van het koor in 1887, nave in 1895). Een verwoestende brand op 4 september 1985 vernietigde het gebouw bijna volledig en spaarde alleen de muren. Een identieke reconstructie werd uitgevoerd in 1986, vergezeld van de restauratie van het herstelde meubilair. Het orgel, geclassificeerd als historische monumenten, werd ook gerestaureerd in 1988.
In 1986 kreeg de kerk een gedeeltelijke inscriptie (muurschilderingen van het schip, koor en sacristie) gevolgd door een rangschikking (hoofdhoogte en klokkentoren) in 1987. Deze bescherming benadrukt zijn erfgoedwaarde, zowel voor zijn architectuur als voor zijn turbulente geschiedenis. De klokkentoren, bedekt met leisteen, en het schip, overdekt met tegels, weerspiegelen traditionele Elzas-materialen. Het gebouw behoort nu tot de gemeente Orschwiller en blijft een belangrijke getuigenis van het lokale religieuze erfgoed.
Bronnen vermelden ook een eerste parochiekerk in de 11e eeuw, wat een culturele continuïteit op deze site voor bijna een millennium suggereert. De opeenvolgende verwoestingen (dertigjarige oorlog in 1632, brand van 1985) en reconstructies illustreren de veerkracht van deze gemeenschap en haar gehechtheid aan deze plaats van aanbidding. Het orgel en Weyh's schilderijen, hoewel gedeeltelijk verloren, behoren tot de meest opmerkelijke elementen van zijn artistieke erfgoed.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen