Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Santiago de Montebourg is een katholiek gebouw gebouwd in het eerste derde deel van de 14e eeuw (1318-1329) onder impuls van pater Pierre Ozenne, dankzij zijn vrijgevigheid. Het werd opgericht in slechts een decennium, op de site van een oude 11e eeuwse kapel gewijd aan Saint James, die verklaart haar opmerkelijk homogene gotische architectuur. Op 2 september 1329 door Guillaume de Thieuville, bisschop van Coutances, presenteerde ze hoofdsteden versierd met kool en kastanjebladeren, met uitzondering van een oudere hoofdstad die een haas en karakters vertegenwoordigt.

In de 19e eeuw werden er wijzigingen aangebracht na de beweging van de aangrenzende begraafplaats: het schip was verhuisd, de zuidelijke uitlopers werden versterkt en het dak van het schip getransformeerd. In de 15e eeuw werd de klokkentoren, in eerste instantie geminaat bessen en een open werkbalustrade, versterkt met een achthoekige pijl. Deze klokkentoren, een pionier in de vlakte, diende als observatorium voor de Duitsers tijdens de slag van juni 1944, die zware schade leed tijdens de Amerikaanse bombardementen. Het werd herbouwd na de oorlog, net als de pijl, wiens zachte randen en opengewerkte klokkentorens herinneren aan de originele gotische stijl.

De kerk herbergt opmerkelijke meubels, waaronder een standbeeld van Sint Jakobus de Apostel in de 15e eeuw Engelse albast, aangeboden door Opziener Le Nordez, en vermeld als een historisch monument. Er zijn ook 12e-eeuwse Normandische geïnspireerde doopvonten versierd met interlaces en menselijke hoofden, evenals een 20e-eeuwse glazen raam door Pierre Potet. Het portaal, geïnspireerd op dat van Saint-Mère-Église maar verrijkt met blinde archeologieën, illustreert de invloed van de Romaanse kerken van Saintonge. Sinds 18 mei 1925 is de kerk getuige van zowel middeleeuwse vroomheid als moderne omwentelingen.

Externe links